.:. آهوی خسته .:.

46:. ترنس‌فوبیا .:

2011-05-16T23:19:00.015+04:30

*بخش اول*

فکر کن یک مشکل اورژانسی برات پیش اومده و داری با آمبولانس سریعاً به بیمارستان منتقل میشی،

برات مهمه که راننده‌ی آمبولانس بیشتر...

*به پدرش شباهت داشته باشه؟

*به مادرش شباهت داشته باشه؟

*یا برات اهمیتی نداره؟

خب طبیعتاً جواب این هست که : برام اهمیتی نداره.

**بخش دوم**

فکر کن از آمبولانس و با تخت داری به اتاق عمل منتقل میشی،

برات مهمه که پرستارهایی که مسئول آماده کردن و انتقال تو به اتاق عمل هستن...

*سایز کفشهاشون 37 باشه؟

*سایز کفشهاشون 40 باشه؟

*یا برات اهمیتی نداره؟

خب جواب هم طبیعتاً این هست که : برام اهمیتی نداره.

***بخش سوم***

فکر کن به اتاق عمل انتقال داده شدی و جراح ِ مربوط آماده‌ی جراحی میشه،

برات مهمه که...

*پزشک جراح‌ات هتروسکشوآل(دگرجنسگرا)باشه؟

*پزشک جراح‌ات ترنس‌سکشوآل(تراجنسی)باشه؟

*یا برات اهمیتی نداره؟

خب طبیعتاً جواب این هست که : ....؟؟؟

در زندگی این تفاوتها اهمیتی نمیتونن داشته باشن!

پیش داوری رو دور بریز!!

ترنس‌فوبیا رو پس بزن!!!

و تو، اون انسان متفاوت با افکار مسموم نباش!

45:. نوروز مبارک .:

2011-03-21T12:41:00.018+03:30

فرارسیدن نوروز و بهاری دیگر را به تمام دوستان و خوانندگان عزیز آهـــو،همچنین تمام پارسی زبانان و علاقه‌مندان به فرهنگ و ادب کشورم تبریک میگویم.

به این اُمید که سال جدید شروعی باشد بر رشد،پیشرفت و سربلندی تک تک شما هرجا که هستید و هر رنگ و روش ومَنِشی که دارید.

ســـبـــز باشید و پایدار

44:. بدون شرح .:

2010-12-06T20:41:00.006+03:30

آهـــوی خــســتــه هم فیلتر شد...

اما در این آدرس میمانم و به فعالیت ادامه میدهم،پس مثل همیشه فقط و فقط همینجا دنبال کننده‌ی مطالبم باشید.

43:. بیستم نوامبر،بیاد کشته شدگان ترنس جندر و ترنس سکشوآل .:

2010-11-19T20:59:00.007+03:30

دوازدهمین سالگرد یادبود آنهایی که قربانی پیش داوری ونفرتِ ترنس فوبیک شدند و می‌شوند،جالب اینجاست که این جنایات توسط افرادی که بر طبل بیماری و انحراف ترنسها میکوبند و خود را اکثریت و طلبکار ِمطلق میدانند رخ میدهد و با چنین تفکرات مشمئز کننده‌ای و با هدفهای بیمارگونه و واپسگرایانه به خود اجازه‌ی هر وحشی‌گری را میدهند.

کاش دنیا جای آرامتر و سالمتری برای بودن و زندگی کردن میبود.اما آیا سکوت همیشه راه مناسبی در مقابل ظلم هست؟

42:. کمی با تو...(3) .:

2010-11-01T15:22:00.007+03:30

بچه که بودم،اکثر اوقات برای خرید با مادرم از خونه بیرون میرفتم،یه روز که با هم برای خریدن یه مقدار وسایل مورد نیاز آشپزخونه به پلاستیک فروشی رفته بودیم در حالی که با کنجکاوی تمام ظرف و ظروف‌ها و قفسه‌ها رو نگاه میکردم و از این سر مغازه به اون سر میرفتم یکدفعه یه قفسه نظرم رو به خودش جلب کرد،نزدیک شدم و متوجه شدم یه تعداد "دستِ پلاستیکی" با ناخن‌های قرمز و لاک زده اون تو ریخته شده،یکی از اونارو برداشتم و اتیکتش رو خوندم،با کلمات درشت روش نوشته شده بود:"دست سحرآمیز"و زیر اون جمله‌ی کوتاه با قلمی کوچیکتر نوشته شده بود:"کَس نخارد پشت من،جز ناخنِ انگشت من".

یادم میاد که اونروز تا خونه به این ضرب المثل فکر میکردم و حتی از نظر ادبیاتی هم منظور اون جمله رو نمی‌فهمیدم.برام جالب میومد و در عین حال گُنگ.

اما امروز و بعد از گذشت چندین سال علاوه بر اینکه مفهوم اون ضرب المثل جادویی رو درک کردم بلکه اعتقاد 100% بهش پیدا کردم،خصوصاً اینکه در خیلی از شرایط دیگران توانایی درک و پذیرش ماها(ترنس سکشوآلها)رو ندارن حتی خانواده‌ها که گاهی تحمل شرایط فرزند ترنس سکشوآلشون رو با پذیرش اشتباه میگیرن.و این ما هستیم که مسئول مستقیم و 100% انتخاب و سبک و روش زندگی کردنمون هستیم و جز خودمون از دیگران نباید "هیچ"توقعی داشته باشیم.

پ. ن:میدونم که سخته اما برای مستقل شدن و مستقل بودن باید سختی کشید،زندگی گاهی به خاطر همین سختی‌هاش قشنگه،زمانی که به گذشتت فکر میکنی و میبینی چه سختی‌هایی رو یک تنه پشت سر گذاشتی،کسی نتونست حتی بشنوتت چه برسه به درک کردن،اما با همه‌ی اینا رشد کردی،قوی شدی و توانایی اداره کردن خودت رو تنها و تنها خودت داری.

41:. کمی با تو...(2) .:

2010-10-01T23:53:00.008+03:30

با دوستم رفته بودم بیرون و به هر دومون خیلی خوش گذشته بود،کُلی صحبت کرده بودیم،خندیده بودیم،قدم زده بودیم و با هم چیزی خورده بودیم.دیگه زمان رفتن به خونه بود،دوستم منتظر موند تا تاکسی برسه و من سوار شم تا بتونه به خونه برگرده،یه دونه از این وَنهای سبز رنگ ایستاد،من از دوستم خداحافظی کردم و سوار شدم،صندلی دو نفره و من طبق عادت کنار پنجره نشستم،پشت سرم هم سه تا صندلی بود که ردیف آخر رو تشکیل میدادن،داشتم خیابون رو نگاه میکردم،دیرمتوجه شدم که تمام سرنشینها آقا هستن،موبایلم رو از کیفم بیرون آوردم و در حال بازرسی پیامها بودم که متوجه صدای دو تا جنس نَر از پشت سرم شدم.

.دختره؟پسره؟نکنه دو جنسیه؟کاش فلان جاش هم مثل فلان جاش باشه.

و بعد بلند بلند خندیدن.چند ثانیه گذشت،تاهمون دو سرنشین نَر که به نظر مهارت چنین و چنانی در خاله زنک بازی هم داشتن و واسشون شکل و شمایل قسمت خصوصی بدن اینجانب هم خیلی مهم بنظر میرسید ادامه دادن.

..من فکر میکنم اواخواهر باشه.

.هر چی هست خیلی جیگره.

سکوت وحشتناکی حاکم شده بود و تموم سرنشینها(حتی اونهایی که جلوتر از من نشسته بودن)هر از گاهی سرکی میکشیدن و نیم نگاهی به من و اون دوتا گرفتار مینداختن،اون دو هم خیلی ریلکس در حال مسخره کردن و ادامه دادن به خزعبل گویی‌هاشون بودن.

یه خورده فکر کردم که چی باید بهشون بگم که فک شریفشون رو ببندن و به چرت گفتناشون خاتمه بدن. خوب فکرامو جمع کردم و دست آخر تصمیم گرفتم واکنشی نشون ندم برای اینکه روز خوب و خوشی رو که پشت سر گذاشته بودم با اهمیت دادن به یه چنین موضوع مسخره‌ای حتماً خراب میکردم و کلی انرژی ازم میگرفت.

15دقیقه‌ای گذشته بود و همچنان مشغول هرزگوییهاشون بودن که یه دفعه صدایی رو دقیقاً از پشت سرم خطاب به اونها شنیدم.

:.آقایون؟شما خسته نشدین؟خجالت نکشیدین؟از اولی که سوار شدین یه ریز دارین حرف میزنین و بنده‌ی خدایی رو که هیچ شناختی ازش ندارین رو مسخره میکنین و میخندین،خیال کردین کی هستین؟خیال میکنین چه برتری نسبت به ایشون دارین؟چرا به خودتون حق میدین هر چی دلتون خواست بگین؟ساکت باشین و سرتون به کار خودتون باشه.

بعد از حرفهای اون مسافر که به نظر سن و سال گذشته هم میومد(از صداش این تشخیص رو دادم)سکوت مطلق حاکم شد و اون دو تا گرفتار هم حدود 5 دقیقه بعد پیاده شدن،و من فقط سرم رو براشون تکون دادم یه لبخند تلخ و معنی‌دار هم تحویلشون.

نزدیکیهای مقصد،ترافیک سنگینی حاکم شده بود،کنجکاو شده بودم تا ببینم اون فردی که اون دو تا موجود رو خفه کرده بود چه شکل و شمایلی داشت،سرم رو برگردوندم و متوجه شدم یه مرد جوون با ظاهری برازنده و امروزی تنها سرنشینی هست که پشت سرم نشسته.

پ.ن:خوشحالم که تو کشورمون انسانهایی وجود دارن که معنای "آزادگی"رو درک میکنن و به یه سری اصول اخلاقی و انسانی پایبندن،و تشکر میکنم از اون هموطن که ممکنه خواننده‌ی دست نوشته‌های من باشه یا نباشه.

پ.ن2:هیچ وقت از شرایط و زندگی شخصی‌ام قلم نزدم. از این پُست و از این به بعد مینویسم چون حرف برای گفتن زیاد هست.

40:. جان هامیلتون .:

2010-09-01T12:48:00.015+04:30

پس از بیست سال خدمت در ارتش که از میان آن میتوان به یکی از مأموریتهایش در عراق اشاره کرد."ایان"در سال 2007 اسلحه را کنار گذاشت و با انتقاد و مبارزه با تبعیضهای جنسیتی که تا بدان روز متحمل شده بود مصمم شد تا از نظر فیزیولوژیک نیز به آنچه که است تبدیل شود و بدین ترتیب و با انجام عمل جراحی تطبیق جنسیت و برگزیدن نام"جان"به واقعیت وجودی خود جامه‌ی عمل پوشانید.

با توجه به حرفه‌ی پیشین،خود را برای پیوستن به پلیس ِ"استرثکلاید"(در نزدیکی گلاسگو) مناسب دید و توانست با پشت سر گذاشتن تمامی آزمونهای فیزیکی و نگرشی و استعدادی بهترین نتیجه‌ی لازم را کسب کند و به استخدام پلیس در آید.

و بدین ترتیب"جان هامیلتون"به عنوان اولین فرد ترنس جندر که به استخدام پلیس در اسکاتلند در آمد شناخته میشود.

قابل ذکر است که برخی از پایگاه‌های خبری ایران با انتشار عکسهای قبل و بعد از عمل جراحی تطبیق جنسیت"جان"مدعی شده بودند که این فرد در اثر جنگ و عواقب نبرد در عراق به آنچه که"اختلالات جنسی"نامیدند مبتلا شده و با عمل جراحی"جنسیت"خود را تغییر داده است،انعکاس چنین خبری با آن لحن خاص شگفتی آفرین نیست اما امیدوارم که به واقعیات با دید واقع بینانه‌تری برخورد شود.

39:. هفدهم ماه مِی،بهانه ای برای... .:

2010-05-16T22:39:00.008+04:30

همیشه پیش داوری ها و قضاوتهای کورکورانه وجود داشته و فکر میکنم وجود خواهند داشت،تغییر را از خودمان شروع کنیم،انسان باشیم و به انسانیت و ارزشهای انسانی و انسانها احترام بگذاریم،همیشه تفاوتها بازگو کننده ی فساد و تباهی و واپسگرایی نیستند،پس بهتر است مسئول اعمال و کردارخودمان باشیم و در جنگ با دیگران به خاطر متفاوت بودن نباشیم،رفتارهای بیمارگونه و پس زدنهای احمقانه را از خود دور کنیم تا بهتر و سالمتر زندگی کنیم...اینهمه طرد کردیم،انگ زدیم،عقده گشایی و مسخره کردیم،سوءظن نسبت به اقلیتها داشتیم!!! به کجا رسیدیم ؟اینهمه خشم و رفتارهایه غیر مسئولانه چه؟پس نتیجه میگیریم : اگر ذهن بیماری داریم،این طرز فکر پوچ که در عمق بودنمان را فرا گرفته از خود دور کنیم که چون دیگران مثل ما نیستند،مثل ما رفتار نمیکنند،ارزشهای متفاوتی دارند و مهمتر از آن طبیعتی متفاوت از ما دارند پس حتماً بیمارهستند وبهتر این است که در پی درمان خودمان باشیم.بیشتر مطالعه کنیم و بی پایه و اساس حرف نزنیم.

هفدهم ماه مِی بهانه ای شد برای یاد آوری بر این اصل که فاصله ها برای رسیدن به شرایط ایده آل زیاد هستند و تلاشها باید کرد و سختی ها باید کشید.با نفرت و خشونت مبارزه کرد و مسئولانه رفتار و زندگی کرد.برای یکبار هم که شده امتحان کنیم.

38:. بی مقدمه .:

2010-03-19T21:13:00.009+03:30

فرا رسیدن نوروز جمشیدی را به تمامی دوستان و خوانندگان آهوی خسته شاد باش عرض میکنم و برایتان سالی خوش همراه با سلامت روح و جسم آرزومندم.

37:. در فرانسه ترنس سکشوآلیزم دیگر بیماری محسوب نمیشود .:

2010-02-20T11:47:00.020+03:30

Roselyne Bachelot

فرانسه اولین کشور در جهان است که اقدام به حذف ترنس سکشوآلیزم از لیست بیماری ها و اختلالات روانی کرد.

رُزلین باچلوت(درتصویر)وزیربهداشت،درمان،امور جوانان و ورزش فرانسه شانزدهم ماه می 2009 این مهم را وعده داده بود و امسال در آستانه ی 16 می دیگر با انتشار یک مقاله در روزنامه ی رسمی کشور، تصمیم دولت فرانسه مبنی بر حذف ترنس سکشوآلیزم از لیست مشکلات زودرس شخصیتی در بند قانون امنیت اجتماعی مربوط به بیماری ها و اختلالات روانی طولانی مدت را به اطلاع افکار عمومی رسانید و به وعده ی خود جامه ی عمل پوشانید.

شایان ذکر است که در ماه می 2009،شخصیتهای مختلف جهان علم و سیاست با درخواست از سازمان بهداشت جهانی خواهان حذف ترنس سکشوآلیزم از لیست اختلالات و بیماری های روانی این سازمان شده بودند.

تاریخ انتشار: آدینه 12.02.2010

36:. بیاد قربانیانِ سکوت،20 نوامبر سالروز مبارزه با ترنس فوبیا .:

2009-11-20T22:19:00.009+03:30

همه ساله و در جای جای این جهان پهناور ده ها فرد ترنس سکشوآل و ترنس جندر به قتل میرسند،ترس و نفرت و تبعیض گزینه های هستند جدا ناشدنی در مواجهه با متفاوت بودن،تفاوتی که سلطنت بی چون و چرا و رشد یافته ی پیش داوری و در برخی موارد با کمک فرهنگ نژاد پرست هتروسکسیزم آنرا برنمیتابد و به شدت پس میزند.

بدین ترتیب است که در یک سکوت تقریباً مطلق و خفه کننده بسیاری از افراد ِ ترنس زندگی و جان خود را هزینه میکنند برای اثبات این حقیقت که وجود دارند و حق دارند که همانند دیگر افراد جامعه زندگی کنند و خودشان باشند.

20 نوامبر 2009 در بسیاری از نقاط دنیا به یاد ریتا هِستر(فعال شناخته شده ی ترنس سکشوآل که در سال 1998 در بوستون ِ آمریکا و در منزلش به قتل رسید) یازدهمین سالگرد بزرگداشت کشته شدگان ترنس سکشوآل و ترنس جندر برگزار میشود، برای یادآوری بر این اصل که هنوز هم پیش داوری ها در برابر افراد ترنس محکم و بی رحمانه حکم میکنند و ترنس فوبیا(ترس و نفرت بیجا در مقابل افراد ترنس)هنوز هم قربانی میگیرد.

بر اساس گزارش سازمانهای فعال حقوق ترنس سکشوآل و ترنس جندرها، در اروپا هر سه روز یک قتل رُخ میدهد که سهم سال 2008 میلادی 121 فقره قتل و از ژانویه 2009 تا به امروز بیش از 84 فقره قتل افراد ترنس به وقوع پیوسته است.

با تمام وجود امیدوارم که هیچ گاه و دیگر شاهد تکرار چنین جنایات دور از انسانیتی در مقابل افرادی که فقط میخواهند خودشان باشند و حق دارند که باشند و زندگی کنند نباشیم و با پس زدن تبعیضهای سیستماتیک ، عمدی و غیر عمدی و تبعیضهایی شخصی که گاه خود ِ افراد ترنس ِ مبتلا به ترنس فوبیا در دام آن اسیر میشوند روزگاری آرامتر و بهتر داشته باشیم.

35:. سکوتِ مقصر یا ترنس فوبیا؟ .:

2009-11-05T22:42:00.011+03:30

در طول سفر به سنت پترزبورگ با هم آشنا شدند،عشق در همان لحظه ی اول دیدار،در بازگشت به ولگوگراد تصمیم به زندگی با یکیدگر گرفتند،از ملاقات اولشان دو سالی میگذشت و آنها راضی و خوشنود بودند اما کامیلا در شرح گذشته ی خود به او بی میلی نشان میداد.

ولادیمیر 33 ساله،مردی که پس از رد مکرر درخواست ازدواج توسط نامزدش بیش از پیش کنجکاو و مشکوک شده بود برای کشف واقعیت و گذشته وارد عمل شد،پس از کمی جاسوسی در کامپیوتر شخصی کامیلا و از طریق مطالعه ی چند ایمیل،پی به گذشته و حقیقت نامزدش که قبل از آشنایی با او یک ترنس سکشوآل کاملاً دختر شده پس از انجام عمل جراحی تطبیق جنسیت در استرالیا و اینکه تا قبل از آن زمان همه او را با نام کریل میشناختند برد.

کشف حقیقت نه تنها ولادیمیر را به شگفتی واداشت بلکه به قدری تحت تاثیر خشم و عصبانیت خود قرار گرفت که قربانی جنون و دیوانگی آنی خود شد،اسلحه ای تهیه و به ایستگاه محل تردد کامیلا رفته و منتظرش ماند و با دیدن او به سمتش شلیک کرد و کامیلا را از پای در آورد،پس از آن اقدام به خودکشی با بریدن رگ دستش کرد اما پزشکان او را در آخرین لحظه از مرگ نجات دادند.

هم اکنون ولادیمیر متهم به قتل نامزدش میباشد.

تاریخ انتشار:سه شنبه، 23.05.2009

34:. کمی با تو .:

2009-08-05T22:32:00.013+04:30

1-از آخرین بروز رسانی آهوی خسته ماه ها میگذرد اینجا نیز همچون من ساکن و بیصدا باقی مانده،علت فقط و فقط بی حسی اینجانب است و نه چیزی دیگر،معجزه ای رخ نداده (چون منتظر معجزه از جانب کسی یا چیزی نیستم) چه بسا وجود من خود یک معجزه ی تلخ حتی تلختر از زهر هلاهل است ،آهوی خسته نیز بوی مرگ میدهد و افسردگی از سر و رویش میبارد اما مگر جز حقیقت چیزی نوشتم؟یا نوشت؟همیشه واقع بین بودم و از بد بینی و رویا پردازی دوری جستم و این یکی از خصوصیات شخصیتی من بوده و هست (خوب و یا بدش را نمیدانم). به هر تقدیر باید هر از گاهی اعلام موجودیت کرد و نا امیدی را کنار زد و قدری هم مثبت اندیشید و برای امروز و فرداها تلاش کرد،تلاش کردن برای من ِ نوعی سخت هست،اما باز هم تلاش میکنم و تا خدا هست نباید نا امید شد.آمدم تا دوباره بگویم هستم و اینبار با سبکی متفاوت تر از گذشته،ازترنسکشوآلیزم و ترنسکشوآلها و تمام زوایا و جوانب زندگیشان در این مرز و بوم جغرافیایی گفتیم و اکنون ایجانب قدمهایم را از این مرز فراتر گذاشته و از دنیای خارج برای تو خواننده ی عزیزاز هم قفسهامان خبر کسب خواهم کرد و انعکاس خواهم داد.پس منتظرم بمانید.

2-ماه های اخیر تلختر از همیشه گذشتند و خبرهای خوبی نه شنیدم و نه دیدم.از در گذشت ناگهانی " او" که شوکه ام کرد،اویی که تکرار نخواهد شد تا صحنه های دلخراش و دهشتناک و کشته شدن تنی چند از هموطنانم که قلب هر انسانی را بدرد میآورد.از سیاسی بودن و سیاسی بازی سر در نمیآورم و چیزی نمیفهمم چون سیاسی ویا مفسر و آگاه در این زمینه نیستم اما دلیل بر آن نیست که رویدادهای اخیر را محکوم نکرده و با درد دیدگان ابراز همدردی نکنم و از خدواند برای بازماندگان از درگاهش صبر و بردباری نطلبم.

امیدوارم هیچگاه شاهد تکرار این فجایع نباشیم و مسببان نیز به سزای عمل خود برسند.

33:. سال نو مبارک .:

2009-03-20T12:25:00.014+03:30

سالی دیگر هم با تمام تلخی و شیرینی هایه خاص خودش سپری شد و من:

فرا رسیدن نوروز باستانی را به تمام خوانندگان عزیز"آهوی خسته"،به دوستان و هموطنان در جای جای گیتی شادباش میگویم و سلامتی و پیروزی و عـــشـــق و صلح و دوستی را برایتان آرزومندم.

32:. گلایه .:

2008-11-21T12:25:00.011+03:30

نوشتن از درد و رنج به خصوص اگر مشکلی باشد بد نام و صعب العلاج همیشه با سختی همراه است.امکان ندارد ناراحتی کسی را ببینیم و با تبش متآثر نشویم اما در این میان نیز استثنأ وجود دارد،کسانی که حتی همراهی و پشتیبانی خانواده را در کنار خود ندارند.

خانواده هایی هستند که دانسته یا نادانسته،مستقیم یا غیر مستقیم مسئول دربدری،آوارگی و به تباهی نشستن جگرگوشه ی خود میباشند و فرزندی که بنا به رسم و عادت دیکته شده فرا گرفته تا رفتارها و خواسته های هر چند منطقی و در پاره ای از مواقع کوچک خود را سرکوب کند و یا اگر شهامت به خرج دهد و صحبتی از موجودیت خود به زبان آورد بعید است که با برخورد منطقی شما مواجه گردد.

شمایی که یا نمیخواهی و یا نمیدانی که خارج از این خانه ی به ظاهر امن اما بی روح چه تهدیدها،ناروها و متلکهای زشت و چندش آور انتظار فرزندت را میکشد و چه بر روزگارش خواهد گذشت.براستی کسی که در خانه با بی مهری و رفتارهای دور از منطق و بچه گانه ی عزیزانش مواجه میشود در خانواده ی بزرگتر که همان جامعه است برایش فرش قرمز گسترانیده شده است؟؟؟

باید شاهد روزگار سیاه کسانی بود که در دام پست ترین افراد افتاده اند و یا خواهند افتاد.تن فروشی،اعتیاد،خلافکاری و دست آخر هم قتل یا خود کشی سرنوشت گروهی است که به حال خود رها میشوند،غنچه هایی که نشکفته پرپر میشوند و جز حواشی جامعه جایی برای نفس کشیدن نخواهند داشت.

پدران و مادران عزیز،فرزند ترنس سکشوآل شما نیز هم خون شماست،در این میان کسی مقصر به وجود آمدن این شرایط بغرنج نیست،این قسمت و مشیت الهی بوده که باید پذیرفت و در جهت درمان و بهبود گام برداشت.چرا نمیخواهید فکر کنید؟بپذیرید،کنار بیایید و کمک کنید؟چرا؟چون یاد نگرفته ایم و یاد نگرفته اید که همه ی ما انسانیم و باید برای رشد و رسیدن به تعالی انسانی تلاش کنیم.

تا به حال از خود پرسیده اید چرا فرزند ترنس سکشوآل شما با همه چیز در جنگی نابرابر و کمر شکن است؟چرا یک نفر باید مسئول تحمل دشنامها،مارکها،و رفتار دور از انسانیت برخی باشد؟تا به حال شده قدمی برای بهبود سلامت جسمی و روحی فرزند ترنس سکشوآل خود بردارید؟تا به حال شده منابع محدود فارسی در مورد این مهم را مطالعه کنید تا بتوانید کمکی هر چند کوچک و یا حتی معنوی به فرزند خود بکنید؟

چرا همه حق زندگی دارند اما یک ترنس سکشوآل نه؟همه حق دارند برای بهبود زندگی خود تلاش کنند،تحصیل کنند و کار کنند اما یه ترنس سکشوآل نه؟شمایی که مهمترین و اصلیترین حامی این قشر آسیب پذیر هستید برای بهتر شدن شرایط زندگی کردن ما و امثال ما مسئول هستید پس در این امر دریغ نکنید.

البته در میان این اکثریت نیز افرادی وجود دارند که با حمایت خانواده مراحل درمان را پشت سر میگذارند و به زندگی عادی و حقیقت ذاتی خود دست پیدا میکنند.

همراه شوای عزیز...تنها نمان به درد

کین درد مشترک هرگز جدا جدا ...درمان نمیشود

31:. راه زندگی...بخش پایانی .:

2008-05-21T15:29:00.005+04:30

خیلی این در و آن در زدم.دست آخر رسیدم به یک دکتر روان پزشک که دردم را فهمید و به جای تحقیر و تمسخر گفت که تنها فرد مبتلا به این بیماری نیستم.پیشنهاد کرد برای پذیرفتن خودم-منظورش خود فیزیولوژیکم بود-شش ماه تحت مشاوره قرار بگیرم اما من عوض این مدت،یازده ماه تمام رفتم و آمدم.نتیجه نداشت،هر کاری کردند من همانی بودم که بودم.

خلاصه معرفی نامه ام را گرفتم و رفتم دنبال مجوز،بعد از آن شروع کردم به تحقیق درباره ی دکتری که این عمل را انجام دهد.غافل از این که مخارج چنین عملی خیلی خیلی بالاست و جز در تهران و چند مرکز پزشکی ویژه صورت نمی گیرد.

دیوانه شده بودم.چهار ماه از گرفتن مجوز عمل تغییر جنسیتم گذشته بود اما یک تک ریالی هم نتوانسته بودم برای هزینه ی عمل جور کنم.به هر سازمانی که فکرش را بکنید مراجعه کردم.هیچ کس حرفم را و نیازم نمی فهمید و قبول نمی کرد محتاج یاری هستم.

آنها می گفتند:هزینه ای برای آدمهایی مثل تو نداریم.اگر بودجه داشته باشیم می دهیم به خانواده های بی سرپرست،بچه های خیابانی و...به مرز دیوانگی رسیده بودم.می خواستم خود کشی کنم چون دیگر نمی توانستم حتی یک لحظه این وضع را ادامه دهم.

بالاخره دری از غیب باز شد و با بدبختی توانستم هزینه ی عمل اول را قرض کنم و آن را انجام دهم.شانسی که آوردم از طرف خانواده ام است ،آنها تقریبا" وضعیتم را فهمیدند و مشکلات چندانی برایم به وجود نیاوردند.

الان نزدیک به چهار ماه از عمل اول من می گذرد و مشغول هورمون تراپی هستم.خیلی خوشحالم،احساس کسی را دارم که در بیست و چند سالگی از نو متولد شده و به همان چیزی که یک عمر در وجودش بوده و می خواسته رسیده.

من تقریبا" به حس خودم و اشتیاقی که داشتم رسیدم اما دغدغه ی قرضی که بابت عمل گرفته ام دارد اذیتم می کند. هر جا می روم تا وامی بگیرم و این قرض را پرداخت کنم، نمی توانم. در حال حاضر پدرم مخارج خانه را می دهد اما امکان کمک به من را ندارد.

هنوز تکلیف باز پرداخت هزینه ای که کرده ام معلوم نیست و موعود عمل بعدی نزدیک می شود. می دانم که در این دوره و زمانه نمی توانم و نباید از کسی انتظار کمک داشته باشم.هر کسی درگیر مسائل زندگی خود است.

اما می خواهم از طریق شما به مسئولان محترمی که در این رابطه تلاش می کنند،بگویم که اگر به این مسائل رسیدگی می کنید و قدمی بر می دارید، این کار را بطور کاملتری انجام دهید نه این که فقط مجوز عمل را صادر کنید و طرف را بسپارید به امان خدا.

ما هم مثل بقیه ی مردم حق زندگی داریم ،می خواهیم خودمان باشیم و زندگی سالمی را تجربه کنیم نه این که تبدیل شویم به موجوداتی با آرزوهای سوخته که برای امرار معاش راهی جز خلاف پیش رو ندارند.

مشکلات من و امثال من زیاد است،خواهش می کنم اگر کمکی از دستتان بر می آید دریغ نکنید،ما هم بچه های همین آب و خاک هستیم.

با تشکر،عاشقی تنها از شهر زیبای شیراز

30:. راه زندگی...بخش سوم .:

2008-05-09T15:22:00.011+04:30

سخن آهوی خسته:دوستان و همراهان گرامی، متن زیر درد نامه ی یکی دیگر از مبتلایان به ترنس سکشوآلیزم است که سرگذشت وی در شماره ی ۱۹۸،سال دهم،پانزدهم امرداد ماه ۱۳۸۴مجله ی "راه زندگی"منتشر شد...

:.من یک عاشق تنها هستم.:

کلاس اول یا دوم راهنمایی بودم که یکی از بچه ها بازی جدیدی یادم داد.او که برادرش دانشجو بود و از نظر ما عقل کل تمام عالم،چند تا کلمه می پرسید و می خواست تا نزدیک ترین واژه ای را که سریعا" به خاطر می آوریم بگوییم،آن وقت آنها را می نوشت و روز بعد تفسیر روانشناسانه ی برادرش را برایمان می آورد.به این که چقدر این کار صحیح بود یا نه کاری ندارم،اما دلم می خواهد نظر خودم را راجع به زندگی به همین صورت برایتان تعریف کنم.

کودکی:رنج،،،جوانی:تردید و احساس گناه،،،عشق:نا امیدی،،،فردا...نه راجع به این یکی اصلا" نمی توانم صحبت کنم،فردا برای من همان یک سر و دو گوش قصه هاست،هیولایی که هیچ کس او را ندیده،اما همه از آن می ترسند.

من در خانواده ای نسبتا" شلوغ زندگی می کنم و بچه ی اول خانواده هستم.بعد از من یک برادر و سه خواهر به دنیا آمده اند.متأسفانه از وقتی خودم را شناختم با دعواهای خانوادگی مواجه بودم و فضای نا امن که پدر و مادرم با درگیری هایشان به وجود می آوردند.آنها اصلا"با هم تفاهم نداشتند و محبت واژه ای بود که در خانواده ما هیچ وقت نمی توانست تعریف شود.

اول دبیرستان بودم که پدرم تصمیم گرفت تنها زندگی کند.او به راحتی رفت و مسئولیت زندگی را انداخت به دوش من چهارده پانزده ساله و مادرم که جز خانه داری و بچه بزرگ کردن ،چیزی نمی دانست.نا خواسته و بی و قت شدم نان آور خانواده مدتها این طرف و آن طرف و با حقوق های خیلی ناچیز کار کردم تا بالاخره توانستم در شرکتی مشغول شوم و تا حدودی در تأمین اجاره ی خانه و مخارج زندگی مشارکت کنم.

تمام سالهایی را که بچه های هم سن و سال من در اوج بی خیالی می گذروندند،من با نگرانی اسکناس های بیست تومانی و پنجاه تومانی کیف پولم را می شمردم تا نکند تا آخر ماه برای کرایه ی اتوبوس لنگ بمانم،مگر چه کسی را داشتم تا کمکم کند؟

من نوجوانی نکردم و از این مرحله پریدم و چشمانم را که باز کردم دیدم دختری هستم در سن ازدواج که نمیتواند خود را به عنوان یک زن قبول داشته باشد و نقش خود را بپذیرد.

برادر و خواهرم ازدواج کردند اما من نتوانستم حتی به این موضوع فکر کنم .تنها تفریح و دلخوشی من شده بود باشگاه ورزشی.فقط آنجا بود که از هیاهوی بیرون راحت می شدم و می توانستم کسی باشم که هستم نه موجودی که بقیه به عنوان دختر می شناختند و توقع داشتند رفتار دخترانه هم داشته باشد.

میل به خود بودن و رسیدن به هویت اصلی و پنهانی داشت توی دلم زبانه می کشید اما من سعی می کردم روی این اشتیاق تند و تیز خاکستر بپاشم و پنهانش کنم.سعی داشتم رفتارم را تغییر بدهم،با اینکه خوشم نمی آمد،صورتم را اصلاح می کردم،با لوازم آرایش سایه روشن های جدیدی به چهره ام می افزودم و کفش های دخترانه می پوشیدم.ولی با جود همه ی اینها خودم را باور نداشتم و حتی برای یک لحظه هم که شده نمی توانستم تصویر زنانه ام را تحمل کنم.

عاشق شدم،عاشق یکی از دخترهای فامیل.به حد پرستش دوستش داشتم و از اینکه برایش خواستگار بیاید دیوانه می شدم!تعصب عجیبی نسبت به او حس میکردم و حس خاصی داشتم!دیگر می دانستم و مطمئن بودم مشکل دارم و باید آن را حل کنم اما هیچ وقت نمی دانستم که یک دختر با بدن سالم میتوتند تغییر جنسیت بدهد.

متأسفانه اتفاقی بین ما افتاد و اجازه ی دیدنش از من گرفته شد.خیلی حرفها شنیدم و تحقیر شدم.عصبی شده بودم و تحمل زندگی کردن را نداشتم.همیشه و هر لحظه از خودم می پرسیدم چرا هیچ کس نمی خواهد مشکل من را بفهمد؟چرا همه تصور میکنند با آدمی هوس باز مواجهند!!!

ادامه دارد...

29:. راه زندگی...بخش دوم .:

2008-04-29T15:18:00.006+04:30

تحقیر شدن ها از یک سو و بازیچه ی دست آن شخص قرار گرفتن از سوی دیگر ادامه داشت.از بس در مدرسه مرا مورد تمسخر و اذیت و آزار قرار دادند،مجبور شدم ترک تحصیل کنم.

من بیشتر از اول راهنمایی درس نخواندم اما هنوز سرمشقهایABC رابه یاد دارم و شاید تا روزی که نفس می کشم روزهای تحصیل را به فراموشی نسپارم.چون واقعا" درس را دوست داشتم.

من در خانواده ای کارگر زندگی میکردم و بعد از رانده شدن از مدرسه راهی جز کار کردن نمیدیدم.از همان سن پایین شروع کردم به بنایی،جوشکاری،فروشندگی و...اما باز به خاطر برخوردها نتوانستم در هر شغلی خیلی دوام بیاورم.

نمی دانم از آنهایی که به ظاهر زنانه یا مردانه ی خویش مغرور بودند و به دور از انسانیت،دل من و امثال من را به درد آورده اند چه بگوییم.نگاه ها،رفتار و حرفهای آنها دل مرا شکسته.

من هستم و خودم که تنها همدمم است.سالهای سال در حسرت یک همزبان که با او حرف بزنم،بخندم و گریه کنم مانده ام،با این همه سختی هنوز خدا را شاکرم به خاطر داده ها و نداده هایش.

گفتنی ها زیاد است و می دانم که در حوصله ی شما نخواهد بود.اما می توانید تصور کنید سربار مادری که با بازنشستگی ۱۱۰هزار تومانی پدر زندگی را می گذراند چقدر سخت است.

من حکم انسانی را دارم که به بیماری لاعلاجی مبتلاست و باید تحملش کند.شاید باورتان نشود اما بعضی وقتها که بیش از حد نا امید می شوم،به برگه ی مجوز پزشکی قانونی نگاه می کنم و به خودم می گوییم روزی میرسد که همه ی مشکلاتم تمام می شود و من به آن شخصیتی که در وجودم هست،میرسم و به آرامشی که آرزوی قلب شکسته ی من است.

بگذارید دلم به همین برگه های پزشکی قانونی خوش باشد و بس.شاید سهم امثال من از زندگی همین است.

یک ترنس سکشوآل ناشناس

28:. راه زندگی...بخش نخست .:

2008-04-20T15:11:00.012+04:30

سخن آهوی خسته :شهریور ماه ۱۳۸۳ بود،من طبق معمول خسته و نا امید توخونه بودم،با این که یک ماهی میشد که حتی رنگ درب حیاط را نیز ندیده بودم تنها دلخوشی ام یک مجله بود که ۲هفته ای یکبارمنتظر شماره ی جدید آن بودم تا مطالعه کنم و روز های تکراری را پشت سر بگذارم.شروع کردم به بهونه گرفتن که:مامان آخه این چیه گرفتی؟اون مجله ای که من همیشه میخوندم این نیست.برو پسش بده لطفا".

شروع کردم به ورق زدن که ناگهان تیتر صفحه ی۸ آن مجله نظر من رو به خودش جلب کرد،باورم نمیشد،قلبم از سینه داشت میزد بیرون خدایا من دارم خواب میبینم؟؟؟دست و پام به لرزه افتاده بود،،،سرگذشت یک دو جنسی بنام مینو بود که زندگی سختی را برای رسیدن به خودش گذرونده بود و ازدواج کرده بود و حالا همسرش بچه دار نشدنش را بهانه کرده و او را طلاق داده بود.

منی که تا اون روز احساس تنهایی میکردم فهمیدم هستند افرادی بیگناه مثل من که راهی برای پنهان کردن خود ندارند و با این که خودشان زخم خورده ی تقدیر هستند کسی نیست تا به آنان کمک کند.

مجله ی "راه زندگی"بود که راه صحیح ادامه ی این زندگی سخت را به من نشان داد،این دست خداوند بود که از آستین این انسانهای مهربون بیرون اومده بود برای گفتن حقایق،برای کمک به من و امثال من.

من خودم رو از اون طریق شناختم و با مشکلم آشنا شدم،خداوند یکبار دیگه عظمت و بزرگی اش را به من نشان داد و منو تنها نگذاشت،منی که حتی تا سر خیابون رو تنها نمیرفتم پس از دنبال کردن اون مجله وپیدا کردن مراکز محدود،دوره درمانم رو آغاز کردم.

"راه زندگی"بود که این قدرت رو به من داد تامشکلم رو بشناسم و از حق خودم با روحیه ای قوی دفاع کنم.

وظیفه ی خودم میدونم که از دست اندرکاران این مجله تشکر کنم و دستان زحمت کششان را ببوسم و از شما خوانندگان محترم" آهوی خسته"دعوت میکنم که با درد نامه ی یکی از دوستان ترنس سکشوآل که سر گذشت غمبارش در شماره ی۱۹۸،سال دهم،اول امرداد ماه۱۳۸۴این مجله به چاپ رسیده بود همراه باشید...

:.ما هم انسانیم.:

نامه های بخش دوجنسی ها را میچینم روی میز اطاق تحریریه.به پاکتها نگاه میکنم و راه های دوری را که طی کرده اند تا احتمالا" به گوش شنوائی برسند،در نظر می آورم.در این پاکتها که از شهرهای بزرگ و کوچک رسیده اند امیدها،آرزوها و بغضها انباشته شده اندوه های بسیار و شادی های اندک بیمارانی که من و تو دوست عزیز بی رودربایستی خواسته یا ناخواسته با دیدنشان یا ابرو بالا می اندازیم و چشم گرد میکنیم و یا اگر خالی تر از اینها باشیم با کلماتی که هر یک میتوانند خنجری بشوند و در قلبی فرو روند آزارشان میدهیم.راستی یکبار هم که شده از خودت پرسیده ای برای چه؟چرا ما بلد نیستیم به آدمهایی که شبیه ما نیستند احترام بگذاریم؟چرا رفتارمان در مقابل بیماران-منظورم کسانی است که نقص فیزیکی دارند-توأم با ترحم است و با آنهایی که از نظر روانی و رفتاری با مردم عادی فرق دارند،توأم با تحقیر؟آیا نمی خواهیم یاد بگیریم که تمام انسانها با هم برابرند؟مینویسم در حالی که از خواندن تک تک نامه های بیماران مبتلا به اختلال هویت جنسی،بغضی در گلو دارم.بغضی که میدانم اگر تنها یکی از شما سعی کند جور دیگری باشید،از شدتش کاسته میشود.قطعا" اگر یاد بگیریم دردهای دیگران را باعث خنده و تفریح نشماریم،دنیا چه جای بهتری برای زندگی میشود.

حال توجهتان را جلب میکنم به سرگذشت کسی که اصرار دارد محل زندگی اش ناکجا آباد نامیده شود!سرزمینی بی نام...

...میخواهم سرگذشت زنده بودن-نه زندگی ام-را بنویسم،به هر حال قبلا" نمیدیدیم ولی حالا دیدیم که از ما هم نوشتند.

من هم یکی از هزاران نفری هستم که اجتماع ما آنها را پس زده و به خود اجازه داده تا به عنوان دلقک به آنها نگاه کند و هر گونه رفتار دور از انسانیتی را با آنها انجام دهد.

هفت هشت ساله بودم که متوجه شدم به رفتارهای دخترانه علاقه ی شدیدی دارم.از آنجا که ظاهر ظریفی داشته و دارم،از طرفی مورد توجه خیلی ها قرار گرفتم و از سوی دیگربا تمسخرو تحقیر دیگران مواجه شدم.طوری که همین مسأله تا حدودی باعث گوشه گیری من شد.

روزها میگذشت بی آنکه خانواده ی من دردم را بفهمند چه برسد به این که به دنبال درمانش باشند.

نه سال داشتم که توسط شخصی که در محله ی ما زندگی میکرد مورد آزار جنسی قرار گرفتم.نمیدانم میتوانید معنی این اتفاق و تأثیر وحشتناکش را بر روان من درک کنید یا نه.

من بچه ای بی گناه بودم،هنوز دست چپ و راستم را تشخیص نمیدادم و نمیدانستم چه باید بکنم.افسوس که پناهگاهی نداشتم و آغوش گرمی که بدون ترس بتوانم راز سر به مهر روزهای پر از ترسم را با او در میان بگذارم.

ادامه دارد...

27:. شادباش نوروزی .:

2008-03-19T14:56:00.015+03:30

اگر بهار نبود تحویل سالی وجود نداشت،تقویمی وجود نداشت،پیمانه ای نبود برای سنجش و تزوین لحظه های زندگی...

بهار ما،عید ما،سال نو ما یه چیز دیگه هست،بعد از خشکی و سرما طبیعت خشکیده دوباره به سبزی میخندد و به شکوفه مینشیند،این یعنی بهار،این یعنی زندگی و دوباره نفش تازه کردن.

"آهوی خسته"فرارسیدن نوروزی دیگر را به عموم هم میهنان و پارسی زبانان سرتاسر این گیتی پهناور شاد باش میگوید و سالی خوش سرشار از عشق و دوستی را بر همه ی شما آرزومند است.

26:. قصه ی من .:

2008-03-10T14:49:00.013+03:30

یک قصه دارم که بگوییم ،یک قصه که گفتنش بس دشوار و مخفی کردنش باعث عذاب است

قصه ی چشمان خیس خیس و لبان خشک خشک و قلبی تقلبی

قصه ی امیدی گمگشته،ایمان و آوازی زیر باران

قصه ی تولد،تولد یک افسانه

قصه ی شکوفه ی باران تلخ

قصه ی زندگی در حباب یک نفس بریده

قصه هایی از خرابه های دل من

از آسمان و شبهای صورتی

از سکوت و تنهایی بیکران

از تصویری شکسته و رنگ یک تنهایی

و قصه ای از یاد رفته...

آیا من آماده برای سقوط بودم؟؟؟

آیا من آماده برای کور نوشتن بر روی دیوار تنهایی بودم؟؟؟

چه خوب آشکار کردن اسرارم را از برم،اسراری که میدانم مرا از درون خواهند سوزاند

و اما خوب میدانم کجا زندگی زیباست و من آنرا یگانه دیده ام

من میدانم که هم او بخشنده است

ومن میبینم نوری را که هرگز شما نمیتوانید ببینید

نوری که می درخشد و شما نمی توانید آنرا از من بگیرید...

هرگز حقیقت دور از دسترس شما نیست

حقیقتی که شما چه خوب آنرا در پشت سر پنهان نگاه داشته اید

حقیقتی که اگر زنده باشم خواهم گفت

خواهم گفت اسرار نهان را

وخواهم داشت شانس دوباره....

25:. N.G.O حمایت از مبتلایان به G.I.D در ایران تاسیس شد .:

2008-02-15T14:28:00.007+03:30

انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی ايران» با هدف ساماندهي و حمايت از اين دسته از بيماران فعاليت خود را آغاز كرد.

به گزارش سرويس «اجتماعي» خبرگزاري دانشجويان ايران، اين انجمن ضمن دعوت از مردم، بيماران مبتلا به اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی و خانواده‌هاي آن‌ها، كساني كه به نوعي با اين بيماري درگيرند، كارشناسان، متخصصان و افرادي كه مايل به حمايت از بيماران هستند، براي همكاري با اين انجمن اعلام كرد: افرادي كه خواهان عضويت در انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی هستند، مي‌توانند از طريق نشاني اينترنتي WWW.GID.ORG.IR اطلاعات لازم را كسب كنند.

همچنين شماره نمابر 66908081 و شماره‌ تلفن‌هاي 66908080، 66904040 آماده پاسخگويي به متقاضيان و علاقه‌مندان به عضويت و همكاري با انجمن است.

به گزارش ايسنا، اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی، نوعي اختلال شناخته شده رواني كه معيارهاي تشخيصي آن در طبقه‌بندي‌هاي علمي انجمن‌هاي روانپزشكي معتبر جهاني توضيح داده شده است.

اين اختلال مشخصا همراه با احساس قوي و پايدار شناخت هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی خود، متناقض با جنسيتي كه فرد از نظر بيولوژيك توسط اطرافيان شناخته مي‌شود، است.

اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی، اختلالي است كه نمونه‌هاي آن در تمامي جوامع وجود دارد و شيوع آن بر حسب آمارهاي مجامع علمي، از يك در 30 هزار تا يك در 100 هزار نفر جمعيت است.

البته شيوع اين اختلال در جنس مذكر بيشتر بوده و هنوز علت واحدي براي بروز اين بيماري مشخص نشده است.

آمار ابتلا در ايران نيز بر اساس شرايط اقليمي، فرهنگي و محيطي متفاوت است.

اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی غالبا در سنين كودكي وجود دارد و رفتارهاي مغاير با جنسيت بيولوژيك توسط اطرافيان قابل تشخيص و به گونه‌اي است كه افراد مبتلا بعد از رسيدن به سن بلوغ بيشتر دچار مشكل مي‌شوند، سنيني كه احساس هويت و داشتن نقش مردانه و زنانه اهميت زيادي پيدا مي‌كند.

در سال‌هاي گذشته برخوردهاي متفاوتي با بيماران مبتلا شده و حتي عده‌اي از آن‌ها بدون اين كه ارزيابي روانشناختي شده باشند، خود را به تيغ جراحي مي‌سپارند و پيامد بي‌توجهي به اين افراد نهايتا آشفتگي در روابط مبتلايان به خانواده و جامعه است. بر همين اساس و با توجه به مشكلات پيش گفته، تعريف درست و شناخت اين بيماري، فرهنگ‌رساني، پيشگيري و درمان ـ نه تشويق براي تغيير جنسيت ـ، آشنا كردن مردم با بيماري اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی به عنوان بيماري نيازمند مداخله در درمان، شناسايي موارد مبتلا و ايجاد بانك اطلاعاتي، پيگيري موارد قديمي و تحقيق درباره سرنوشت آن‌ها، جلب مشاركت مردمي و نهادينه كردن آن در راستاي كمك به بيماران، ايجاد ارتباط با مجامع علمي جهان و جهت‌دار كردن اقدامات درماني و پيگيري موارد، از ديگر اهداف تاسيس انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی است.

بر اساس اعلام اين انجمن، موسسان آن را جمعي از روانپزشكان، روانشناسان و فعالان اجتماعي تشكيل مي‌دهند.

انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اختلال هويت جــــ ـنـــ ــســـ ــی اعلام كرد كه در تلاش براي فراهم كردن امكانات و ارائه خدماتي از جمله مددكاري، حقوقي، درماني، ايجاد محيط كار و تحصيل، مسكن، مشاوره‌هاي روانپزشكي و به طور كلي كمك به حل مشكلات اين بيماران، توسط انجمن است.

24:. گزارش بلومبرگ در ارتباط با جراحی تغییر جسمیت در ایران .:

2008-02-09T14:20:00.006+03:30

عصر ایران؛ وحید جعفریان - خبرگزاری بلومبرگ در گزارشی به بررسی موضوع تغییر جسمیت در ایران و کمک های مالی دولت در این خصوص پرداخت.

به گزارش عصر ایران، این خبر گزاری مینویسد: "ناصر چندان اعتقادی به حکومت اسلامی ایران نداشت تا زمانی که بابت تبدیل شدن به یک زن کمک مالی دریافت کرد."

خصوصیات این فرد از دوران کودکی با سایر همسن و سالان پسر متفاوت بود به نحوی که لباس های زنانه عمه خود را دزدکی برمی داشت و حتی آرایش می کرد.

در سن 14 سالگی ناصر به والدین خود گفت می خواهد جسمش را تغییر دهد: "متوجه شدم که مشکل دارم و احتیاج داشتم این مشکل را از طریق عمل حل کنم."

ناصر که اکنون 18 ساله است و اخیرا تحت عمل جراحی تغییر جسمیت قرار گرفته می گوید: "در یک کلینیک جنوب شهر تهران تحت عمل قرار گرفتم و دو روز بعد به زنی با نام «هستی» تبدیل شدم."

وی در خصوص اقدامات دولت درباره تغییر جسمیت معتقد است: "حتی اگر مطالب منفی زیادی درباره دولت گفته شود اما اقداماتی هم توسط آن صورت گرفته که مثبت است."

براساس این گزارش هرچند در ایران میان زنان و مردان تبعیض وجود دارد و ه.م.ج.ن.س ب.ا.ز.ا.ن با مجازات مرگ روبرو می شوند اما دولت قصد دارد امسال 6 میلیارد ریال معادل 647 هزار دلار برای کمک به عملیات تغییر جسمیت هزینه کند.

"مهدیس کامکار" یک روان شناس در تهران که با افراد دوجنسی و ترانس سکشوال (t.r.a.n.s.s.e.x.u.a.l) سر و کار دارد معتقد است: "سیاست ها آنگونه که به نظر می رسد متناقض نیستند چرا که در جوامع سنتی فشار بیشتری برای پیروی از نقش های جنسی متعارف وجود دارد."

وی افزود: "در فرهنگ های بسته یک فرد دوجنسی ترغیب می شود تا مسائلی را روشن کند که ابتدا از ظاهر فرد آغاز می شود."

کامکار خاطرنشان کرد: "پوشیدن لباس جنس مخالف یا رفتار کردن همانند وی به حد کافی برای فرد دوجنسی رضایت بخش نیست."

برپایه این گزارش "هستی" در یک خانواده مذهبی رشد کرده و از کودکی با پوشیدن لباس زنانه، آرایش و فر دادن موهای خود والدینش را متعجب کرده است.

در سن 14 سالگی وی از یک مدرسه پسرانه در مشهد واقع در شمال شرقی ایران اخراج شد تنها به این خاطر که رفتارش "غیراخلاقی" به نظر می رسید.

"هستی"با مشاهده مقاله ای در یک مجله محلی مطالب بیشتری درباره افراد دوجنسی یاد گرفت. وی سپس همانند بسیاری از ایرانیان برای یافتن پاسخ سوالات خود که معمولا در خانه مورد بحث قرار نمی گیرد به اینترنت رجوع کرد.

هستی می گوید: "قبلا فکر می کردم یک ه.م.ج.ن.س ب.ا.ز هستم اما خوشبختانه اطلاعات زیادی به دست آوردم و متوجه شدم که در این حالت قرار ندارم."

چهار سال طول کشید تا هستی جسم خود را تغییر دهد. وی در مغازه پوشاک دایی خود و سپس در یک کارخانه مشغول به کار شد تا پول کافی برای انجام عمل را پس انداز کند.

هستی در سن 15 سالگی چهارده ماه آزمایشات پزشکی و روانکاری را پشت سر گذاشت تا مطمئن شود که دارای شرایط لازم برای تغییر جسم است.

در اردیبهشت 85 گروهی از پزشکان اجازه عمل جراحی را صادر کردند.

"معصومه" مادر "هستی"در این باره گفت: "خیلی مشکل بود، هر شب دعا می کردم: خدایا! لطفا اجازه نده که این مساله رخ بدهد. اجازه بده که وی (ناصر)، پسر باقی بماند."

هستی از سازمان دولتی بهزیستی تقاضای کمک مالی کرد و در آبان ماه امسال این سازمان 35 میلیون ریال جهت عمل جراحی پرداخت کرد.

خانواده هستی سرانجام با درخواست وی موافقت کرد و پدرش تنها یک شرط پیش روی او گذاشت: "هستی باید چادر بپوشد."

معصومه که خود نیز همواره چادر بر سر می گذارد اظهار داشت: "قبلا زمانی که هستی آرایش می کرد و بیرون می رفت خیلی در عذاب بودم چونکه فکر می کردم مردم با دید بدی به وی نگاه می کنند."

عمل جراحی هستی که شامل بیرون آوردن اندام های ت.ن.ا.س.ل.ی مردانه و جایگزینی آن با اندام زنانه بود 9 ساعت به طول کشید.

"بهرام میر جلیلی"، دکتر وی یکی از 10 جراح تغییر جسمیت در ایران است.

دکتر میرجلیلی می گوید: وی در طول 12 سال گذشته بیش از 460 عمل جراحی را انجام داده است.

به نوشته بلومبرگ ایران در سال 1984 تحت یک فرمان صادره توسط آیت الله روح الله خمینی اینگونه عمل های جراحی را مجاز اعلام کرد.

"محمد مهدی کریم نیا"، یک روحانی که رساله ای در خصوص "حقوق و وظایف ترانس سکشوال ها" به رشته تحریر درآورده می گوید: "دولت افراد دوجنسیتی را به عنوان افرادی تلقی می کند که در یک جنس اشتباه «گرفتار» شده اند."

سازمان بهزیستی ایران در حال بررسی 16 تقاضای کمک مالی از سوی افراد دوجنسی است.

حسن موسوی چالاک ، رییس دفتر امور آسیب دیدگان سازمان بهزیستی گفت: "افراد ترانس سکشوال و دوجنسی مورد نکوهش قرار ندارند، بلکه آنها همچون هر شهروند دیگری دارای حقوق هستند."

اما به گفته کریم نیا، کتاب قرآن، ه.م.ج.ن.س بازی را محکوم و این اقدم را به عنوان یک "انحراف اخلاقی" توصیف می کند.

هستی می گوید: در زمانی که پسر بوده چند بار به دلیل پوشیدن لباس های جین تنگ در خیابان بازداشت شده است: "ترجیح می دهم در گرمای تابستان با چادر بیرون بروم تا آنکه به عنوان یک ه.م.ج.ن.س باز محسوب شوم."

وی ادامه می دهد: "خودم را از جامعه و از تصور مردم نسبت به خود آزاد کرده ام."

هستی اکنون در حال برنامه ریزی برای زندگی جدید خود به عنوان یک «زن» است: "کاملا از نظر ذهنی آماده ازدواج هستم."

منبع:خبرگزاری عصر ایران-بیستم بهمن ماه 1386

23:. پوشش متعارف .:

2007-12-22T14:01:00.006+03:30

در این پست میخواهم در مورد لزوم استفاده از پوشش مناسب ( معمولا" مانتو) برای افراد "ام تو اف" صحبت کنم.

یکی از مهمترین مراحل برای ترنس سکشوالهای "ام تو اف" شروع استفاده از پوشش و ظاهر شدن در اجتماع بعنوان یک فرد عادی جامعه میباشد و در این مرحله است که میتوان از نگاههای عجیب و شنیدن انگهای مختلف و بعضا" بی ادبانه رها شد.

کسانی که شروع به استفاده از پوشش کردند همگی از بدست آوردن آرامشی صحبت میکنند که تا به حال در کوچه و خیابان از آن کاملا" محروم بودند.

نگاه اجتماع به یک ترنس "ام تو اف" که بی حجاب در انظار عمومی ظاهر میشود نگاه چندان پسندیده ای نیست،بسیاری از افراد اجتماع از اینکه چرا او دارای چنین ظاهری است اطلاعی ندارند و به همین دلیل نیز قضاوتهای کورکورانه ای صورت میگیرد که در انتها به منحرف بودن، توهین و شاید هم به بروز رفتاری ناپسند و زشت از سوی آنها ختم شود که بهترین راه حل برای رهایی از این وضعییت بغرنج استفاده از پوشش متعارف با جامعه هست که معمولا" با واکنش تند خانواده و حتی ترد فرد ترنس سکشوال به خاطر آنچه که ریختن آبرو نامیده میشود.

اغلب خانواده ها همانند کبکی که سرش را در برف فرو کرده میمانند، بعضا" از درد و رنجی که فرزندشان در بیرون از خانه بر اثر دیدن رفتارهای عجیب و غریب و شنیدن حرفایی بس رکیک و زشت و یا خطرها یی که ممکن است هر آن گریبانشان را بگیرد بی خبرند و یا اگر آگاه تقصیر را بر گردن خود فرد می اندازند و این امر را کاملا" طبیعی جلوه میدهند.

افسردگی تنهایی و درد و رنج و غم به اصطلاح جگرگوشه خود را به حضور مستمر و مفید بهمراه پوشش متعارف و داشتن کمترین حق و حقوق شهروندی را برای فرزند خود ترجیح میدهند فرزندی که با داشتن مشکلات پیچیده و کمر شکنی که روزانه با آن سر و کار دارد دیگر تحمل شنیدن حرفها و نگاه های نامربوط را ندارد.

استفاده از پوشش مناسب نه تنها باعث از بین رفتن نگاه های سنگین و خلاصی فرد ترنس سکشوال از خطراتی که ممکن است روزانه او را در اجتماع تهدید کند میشود بلکه خود فرد نیز میتواند با اعتماد به نفس و آرامش در جامعه حضور پیدا کند و حتی این امر در درک مسئله ترنس سکشوالیزم از طرف افراد مختلفی که با آنها روبرو میشویم بسیار موثر و باعث به رسمیت شناخته شدن در جامعه میشود…

22:. گزارشی از جراحی تغییر جسمیت در ایران .:

2007-11-22T14:06:00.005+03:30

ظاهرش مردانه به نظر می رسد ، از سینه پهن ، بازوان عضلانی ، ریش تیره پر پشت گرفته تا صدای کلفت ؛ مشکل می شود باور کرد او روزی یک زن بوده است.

تا چهار سال بیش که تحت عمل جراحی تغییر جسم قرار گرفت در واقع یک زن به تمام معنا بود ولی بالاخره در سن ۲۵ سالگی تصمیم خود را گرفت و تغییر جسم داد ؛ حالا همه او را به نام سعید می شناسند حتی شناسنامه او می گوید که او دیگر سعید است.

شوهر سابق او به نوعی او را تشویق کرده بود که تغییر جسم بدهد و حالا هم که یک مرد شده است همچنان با شوهر سابق خود دوست است.

به گفته خودش به تازگی با دختری نامزد شده است و به زودی با هم ازدواج خواهند کرد.
او که می خواهد اسم کاملش منتشر نشود در این باره می گوید: از این که تغییر جسم دادم احساس رضایت می کنم چون زندگی ام را دوست دارم و کوشش می کنم که خودم و دیگران هویت گذشته من را فراموش کنند.

وی می افزاید : در ۲۵ سالگی تغییر جسم دادم ولی باور تبدیل شدن از یک زن تمام عیار به یک مرد برای خودم هم مشکل است.

یک فرد نزدیک به سعید درباره او می گوید : هیچکس به اندازه یک قاضی که اجازه عمل جراحی تغییر جسم او را صادر کرده نتوانسته بود به او کمک کند.

چندی پیش در خبرها به نقل از یک مقام مسوول آمده بود که عمل های جراحی تغییر جسم در ایران افزایش یافته است و دختران جوان زیادی تمایل پیدا کرده اند که جسم خود را تغییر دهند.

موضوع قدری آرام و مبهم مطرح شد و عکس العملهای پیرامون آن به دشواری مجال بروز یافت.

عده ای می گفتند شرایط امروز جامعه ما به گونه ای نیست که بتوان ابعاد و پیامدهای چنین مسائلی را به سادگی تشریح کرد اما نکته مهم این است که در پیش گرفتن یک خط مشی روشن در قبال وقوع چنین پدیده ای در جامعه چندان ساده به نظر نمی رسد.

برخی معتقدند که ایجاد فضای باز در جامعه و از میان رفتن محدودیت ها ، تعداد بیشتری از دختران و پسران ایرانی را به سمت تغییر جنسیت آگاهانه سوق داده است و برخی دیگر می گویند تغییر جسم یک گناه نابخشودنی و ناشی از ه.م ج.ن.س گرائی است که به هر طریق ممکن باید جلوی اشاعه آن را گرفت.

بحث مربوط به افزایش عمل های جراحی تغییر جسم در ایران از آنجایی آغاز شد که چند رسانه غربی اخباری را پیرامون احتمال شیوع آن مطرح کردند.

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی ، از هر یکصد هزار پسر و از هر چهار صد هزار زن در جهان یک نفر تغییر جسم می دهند و علاقه به تغییر جسم در پسران به مراتب بیشتر از دختران است.

در حال حاضر با افزایش درک و آگاهی مردم و مسوولان گرایش به تغییر جسم در ایران دیگر نه تنها یک گناه محسوب نمی شود بلکه در شرایطی برای هماهنگی ارگانیزم بدن با آنچه به سمت آن تمایل نشان داده می شود مفید ارزیابی می شود.

در واقع تحت شرایطی خاص و بنا به حکم دادگاه افرادی به طور قانونی این اجازه را پیدا می کنند که به راحتی تغییر جسم بدهند.

یک پزشک متخصص به نام “رحمان ف” که گفته می شود در عمل های جراحی تغییر جسم صاحب نظر است با اینکه سعی در انکار تخصص خود دارد، می گوید: به تدریج این واقعیت که ممکن است کسانی تمایل داشته باشند جسم خود را تغییر دهند تا یک زندگی عادی داشته باشند پذیرفته می شود.

وی می افزاید : گمان می کنم افزایش تقاضا برای عمل تغییر جسم نه تنها دیگر استثناء و زشت نیست بلکه به عنوان یک راه علاج اصولی برای درمان بیماری های دردناک مطرح است.

وی معتقد است که همیشه مشکل این بوده است که با بیماری و ناهنجاری برخورد دفعی و تهاجمی صورت پذیرفته و کمتر از بعد علمی و رفتار درمانی به اینگونه مسائل پرداخته شده است.

کسانی که بتوانند به طور قانونی و با تشخیص پزشک و دادگاه صالحه اجازه تغییر جسم بگیرند، می توانند شناسنامه جدید نیز دریافت کنند.

در سالهای قبل از انقلاب سیاست خاصی در رابطه با تغییر جسم وجود نداشت و آن دسته از کسانی که خواست شخصی ، امکان مالی و ارتباطات لازم را داشتند می توانستند از معالجات پزشکی و شناسنامه جدید برخوردار شوند.

پس از انقلاب به دلیل فضای ارزشی حاکم بر جامعه خواستاران تغییر جسم و کسانی که مایل بودند به ظاهر جنس دیگر در آیند در ردیف افراد ه.م.ج.ن.س.گ.ر.ا محسوب شده و قانون کیفری در مورد آنها اعمال می شد.

به گفته یک مسئول سازمان بهزیستی ولی در سال ۱۳۶۴ با فتوای امام خمینی (ره)تغییر جسم با دلایل مستند پزشکی و روانپزشکی جنبه شرعی یافت و افراد متقاضی پس از تایید پزشکی قانونی و حکم دادگاه می توانستند به مراکز ویژه عمل های جراحی مراجعه و تحت عمل تغییر جسم قرار گیرند.

پس از فتوای امام خمینی (ره) برای اولین بار عمل جراحی تغییر جسم در شهر اصفهان انجام شد که در حال حاضر در اغلب شهرهای ایران این عمل انجام می شود و تعدادی از بیمارستانهای دولتی نیز اقدام به انجام چنین عمل های جراحی ای می کنند.

یک کارشناس دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی در این زمینه گفت:”Transsexual” به معنی دگر جنس خواهی ، یک نوع اختلال هویتی شناخته شده روانپزشکی است که در آن فرد به طور مستمر از احساس تعلق به جنسیتی که به آن متعلق است، ناراضی است و با جنس مخالف خود همانند سازی می کند.

دکتر “وامقی” در گفت و گو با خبرنگار سینا افزود: این بیماری جدیدی نیست ولی به نظر می رسد نمود بیشتری در سالهای اخیر پیدا کرده است.

به گفته وی ، ردپای این بیماری در تاریخ نیز دیده می شود به طور مثال یکی از درباریان فرانسه سالها به کسوت مردانه به عنوان سفیر کار می کرده در حالی که زن بود.

وی افزود : این بیماری تنها مربوط به فرهنگ و یا منطقه خاصی نیست و در تمامی فرهنگها و ادیان دیده می شودوهمانند تمامی بیماریهای روانی در آن جنبه های ژنتیکی ، محیطی و آموزشی و یادگیری وجود دارد.

وی می افزاید: تغییر جسم زیر مجموعه ای از یک اختلال هویتی است که تمامی افراد دارای اختلال هویتی به آن مرحله نمی رسند و بلکه تنها ده درصد افراد دارای اختلال هویتی به مرحله تغییر جسم می رسند.

وی تاکید کرد : بدون شک در این بیماری زمینه های فردی وجود دارد که در مجاورت با شرایط محیطی موجب بروز این مشکل می شود.

وی ادامه داد : هیچ کار پژوهشی بر روی افراد مبتلا ، پس از عمل جراحی وجود ندارد ولی شواهد نشان می دهد که اغلب این افراد از عمل خود راضی هستند و از این که تغییر جسم داده اند پشیمان نمی شوند.

وی گفت: از لحاظ علمی عمل جراحی برای این افراد ضروری است زیرا فرد به مرحله ای رسیده است که نمی تواند جسم خود را قبول کند و در رفتارهای اجتماعی خود نیز دچار مشکل می شود و به همین دلیل برای افرادی که به این مرحله برسند عمل جراحی توصیه می شود.

وی ادامه داد : تعداد افراد مبتلا به اختلال هویت مشخص نیست ،چون اغلب افراد دارای اختلال هویت به پزشک مراجعه نمی کنند.

وی تصریح کرد : بروز این بیماری در سنین پیش از دبستان دیده می شود ولی این که اطرافیان و خانواده این فرد چه زمانی متوجه بیماری وی شوند ، ممکن است در سنین جوانی بروز کند.

دکتر وامقی افزود: طبق آمار سازمان بهداشت جهانی در ایران حدود ۷۰۰ مورد تغییر جسم داریم ولی در آمار پزشکی قانونی حدود ۳۵۰ نفر تا کنون تغییر جسم داده اند که البته این آمار پایین به این دلیل است که بسیاری از این افراد در خارج از کشور عمل جراحی می کنند.

به گفته وی ، حداقل ۷ تا ۸ مرکز هستند که در ایران اقدام به این عمل جراحی می کنند.
وی ادامه داد : فلسفه فتوای حضرت امام خمینی(ره) این است که در واقع در مذهب شیعه ارجحیت با انتخاب روح است و روح را به بدن مترتب می دانند و از لحاظ علمی نیز هیچ یک از افرادی که به این مرحله از بیماری می رسند بهبود نخواهند یافت و عمل جراحی تنها راه درمانی است که جایگزین ندارند.

کارشناس سازمان بهزیستی گفت : در سال ۸۰ کمیته ای کشوری برای رسیدگی به وضعیت بیماران transsexual” “تشکیل شد که بخش حمایتی این کمیته به عهده سازمان بهزیستی کشورگذاشته شد.

وی ادامه داد : در حال حاضر افرادی که برای تغییر جسم مراجعه می کنند به روانشناسان معرفی می شوند و تحت حمایت قرار می گیرند.

وی افزود : با ارجاع این افراد به پزشکی قانونی و دادگاه حکم عمل گرفته می شود و وامی به عنوان کمک هزینه عمل جراحی نیز در اختیار آنها قرار می گیرد.

به گفته وی ، هزینه هایی که بهزیستی می تواند متقبل شود خیلی پایین است و هزینه های درمانی عمل جراحی در کشور بالاست .

یک روان شناس درباره علل گرایش به تغییر جسم می گوید: شاید نتوان دلیل روشنی برای این کار بیان کرد ولی می توان گفت نوجوانان در حال بلوغ، باید مواظب باشند که در رفتارهای اجتماعی شان نقش جنس مخالف را به عهده نگیرند.

“رضا بیاتی مقدم” می افزاید : مثلا کودکان در بازی های خود عهده دار نقش های مختلف می شوند، به طور مثال یک دختر هفت ساله ممکن است نقش یک پسر را بازی کند یا یک پسر ۱۰ ساله نقش یک دختر را، به این ترتیب آنها در کشاکش همین نقش های خیالی رشد کرده و باور می کنند که می توانند در نقش های فرعی خود تواناتر ظاهر شوند.

بیاتی مقدم در ادامه می افزاید: اگر دقت کرده باشید بازیگران سینما و تلویزیون در بیان خاطرات خود گفته اند که باید چنان در نقش سینمایی یا تلویزیونی خود فرو روند که احساس کنند یک شخصیت جدید هستند و این نقش بازی کردن ها در رفتار اجتماعی نیز مصداق دارد و می تواند آیینه تمام نمای یک عمر رفتار و زندگی آدمی باشد.

وی تصریح می کند : محدودیت های قانونی و سنتی جامعه درباره افرادی که خواهان تغییر جسم شده اند به تدریج از بین رفته است و قانون و حتی حوزه های تاثیرگذاری مثل روحانیون دیگر مثل گذشته برخورد با این موضوع ندارند.

وی خاطر نشان می کند : امروزه سیستم قضایی اطلاعات بیشتری درباره این پدیده دارد و برخی از روحانیون حتی تغییر جسم را راه حلی برای کسانی که در مورد جسم خود دچار مشکل هستند می دانند.

مساله تغییر جسم در کنفرانسی که به منظور بررسی این موضوع در تیر ماه در تهران برگزار شد با حضور تعدادی از مقامات کشورهای خلیج فارس مورد بحث قرار گرفت.

بنا بر اظهارات منابع آگاه در حوزه علمیه قم یک روحانی به نام “محمد مهدی کریمی نیا “در حال نوشتن رساله ای درباره تغییر جسم است.

این روحانی مدعی است که برخی روحانیون و محققان حوزه علمیه او را تشویق کرده اند که بر روی این موضوع کار کند.

آنها گفته اند تحقیق وی می تواند ، انچه را که در جامعه به افراد خواهان تغییر جسم زده می شود برداشته و حکم مذهب را در این باره روشن کند.

یکی از فعالان حوزه تغییر جسم “مریم. م” است که در گذشته مردی به نام فریدون بوده است.

مریم در دوران شاه آرزو داشت زن بشود اما امکان مالی عمل جراحی برای او فراهم نبود و علاوه بر این وی در این باره به دنبال رهنمود مذهبی بود.

فریدون در سال ۱۳۵۶ وضعیت خود را در نامه ای به حضرت امام خمینی (ره) که در پاریس و در تبعید بسر می بردند ، نوشت.

امام خمینی نیز در پاسخ به وی گفته بودند که وضعیت او با ه.م ج.ن.س گرایی تفاوت دارد.

مریم سرانجام در سال ۶۴ موفق می شود از دولت اجازه عمل جراحی بگیرد اما به دلیل عدم توانایی مالی در سال ۱۳۷۶ دولت هزینه عمل جراحی او را در بانکوک تقبل کرد.

در سال ۱۳۷۹ ، مریم سازمانی را برای کسانی که مشکل هویت جنسی دارند تاسیس کرد.

حتی گفته شده که یک انجمن خیریه اسلامی نیز با وامی برابر با ۱۲۰۰ دلار به عنوان کمک هزینه هر عمل جراحی برای تغییر جسم موافقت کرده است.

“عباس . ک ” جوان ۱۹ ساله تهرانی درباره رفتارهای مقتدرانه برخی دخترها می گوید: از چنین موجوداتی به شدت متنفرم و دوست دارم همسر آینده ام ظرافت های زنانه خود را داشته باشد.

پدرام موسوی ۲۱ ساله نیز می گوید: از افزایش تمایل دختران به موتورسواری و دوچرخه سواری می توان فهمید که دختران تا چه حد جنسیت گریز هستند و این مساله برای اجتماع یک فاجعه است.

آیت الله موسوی تبریزی دبیر مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم درباره نکات شرعی تغییر جسم می گوید: اگر کسی بدون دلیل و بدون داشتن مشکل هویتی و بیماری روحی بخواهد اقدام به تغییر جنسیت کند شرعا کار حرامی را مرتکب شده است.

وی در ادامه می افزاید : مساله این است که از نظر واقعی دختری ممکن است پسر باشد ولی در ظاهر از هنگام تولد آلت غیر پسرانه داشته باشد در این صورت هم نه تغییر جنسیت بلکه تغییر ظاهری جسم مطرح است که شرعا بلا اشکال است.

وی با بیان فقهی این مساله دو مورد” خنثی مشکل” و “خنثی غیر مشکل “را مطرح می کند و می گوید: فردی که خنثی مشکل است در یک آن می تواند هر دو جسنیت را دارا باشد و این را کاری نمی توان کرد اما خنثی غیر مشکل باطنا یک جنس دیگر است اما ظاهرا جنس دیگر را دارد که اینجا می توان تغییر ظاهرا جنسیتی انجام داد.

دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهداشت جهانی از حدود سه سال پیش با دعوت مرکز امور زنان وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی کشور با همکاری سازمان پزشکی قانونی و دانشگاه علوم پزشکی کمیته ای را برای افراد متقاضی تغییر جسم تشکیل داد.

مدیر کل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی درباره فعالیت این کمیته ، گفت : با تشکیل کمیته حمایت از افراد متقاضی عمل جراحی تغییر جسم ، در سه سال گذشته حدود ۶۰ نفر از این بیماران تحت حمایت سازمان بهزیستی قرار گرفته اند.

“سید هادی معتمدی ” افزود : تغییر جسم از دختر به پسر حدود ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان هزینه دارد که با توجه به بودجه در اختیار این مرکز که سالانه ۲۰ میلیون تومان است نمی توان بیش از یک نفر را تحت پوشش حمایتی قرار داد ولی با کمکهای انجام شده سالانه حدود ۲۰ نفر تحت پوشش قرار می گیرند.

به گفته وی ، این بیماری پدیده جدیدی نیست ولی نسبت به کل بیماری های هویتی شیوع بالایی دارد که در بسیاری از موارد خانواده ها مقصر هستند.
وی تاکید کرد : بسیاری از این افراد دو جنسیتی واقعی نیستند ولی از نظر روحی و روانی می خواهند تغییر جسم دهند.

وی تصریح کرد : اغلب این افراد طی ۲۰ سال پشیمان می شوند و تحقیقات نشان داده است که چون امکان بازگشت برای این افراد وجود ندارد اقدام به خودکشی در این بیماران بالا است.

برگرفته از سایت ( پزشکان بدون مرز )

21:. ناگفته ها .:

2007-10-23T13:44:00.005+03:30

در کشور ما یکی از بزرگترین مشکلاتی که افراد ترنس سکشوال با آن دست به گریبانند عدم اطلاع پزشکان جراح از تکنیک و متد صحیح جراحی تغییر جسم است.بسیاری از افراد بعد از طی کردن مراحل اخذ مجوز و بدست آوردن رضایت خانواده به مرحله عمل جراحی میرسند اما باید گفت بر خلاف تبلیغاتی که انجام میشود پزشکانی که متد این جراحی را آموخته باشند در ایران وجود ندارند.

ما اسامی بسیاری را میشنویم و گاهی اوقات از آنها تعاریف اغراق آمیزی نیز وجود دارد،باید گفت متاسفانه هیچکدام از این پزشکان از روش استاندارد و صحیح این عمل دشوار اطلاعی ندارند و اکثر افرادی که توسط آنها تحت جراحی قرار میگیرند دچار عوارضی میشوند.متاسفانه این یک مشکل بزرگ و جدی است تا به حال چاره ای برای آن از طرف مسئولین اندیشیده نشده است.

عده زیادی از افرادی که به مرحله عمل میرسند به دلیل ترس از آینده و نتیجه ،دست به این کار نمیزنند و بلاتکلیف میمانند.هزینه جراحی تغییر جسم در خارج از کشورهم به قدری بالا هست که هر کسی از عهده پرداخت آن بر نیاید.

به همین دلیل افراد زیادی بعد از کشیدن ریاضتهای بسیار و فراهم کردن پول کافی به ناچار به سراغ همین پزشکان داخلی میروند که به احتمال زیاد از نتیجه کار رضایتی نخواهند داشت و علی رقم این که بیمار دچار عوارض شدیدی می شود پزشکان مسئولیتی به گردن نمیگیرند و یا اینکه برای انجام عمل ترمیمی تقاضای هزینه بیشتری می کنند.

در این میان به دلیل مشکلاتی که این بیماران با آن دست و پنجه نرم می کنند یا از پیگیری و طرح شکایت منصرف می شوند و یا به شکایت آنها رسیدگی نمی شود و یا اینکه مجبور به پرداخت هزینه اضافی برای جراحی ترمیمی میشوند که باز هم مشخص نیست که نتیجه کار راضی کننده خواهد بود یا خیر.

ممکن است از افرادی که این عمل را انجام داده اند و مشکلی نیز نداشته اند نام برده شود ولی باید گفت در صد خطای این عمل جراحی توسط پزشکان داخلی بسیار بسیار بالاست.شاید عده ای هم وجود داشته باشند که از نتیجه کار راضی باشند و همین افراد به صورت گلچین شده توسط پزشک جراح به بیمار مراجعه کننده بعنوان نمونه معرفی می شود اما باید دانست که احتمال موفقیت عمل بسیار پایین است.

متأسفانه این مسئله تبدیل به وسیله ای برای سو استفاده و کسب در آمدهای کلان برای عده ای از افراد شده است که اکثر آنها دارای تخصصهای غیر مرتبط مانند جراحیهای زیبایی،بینی و .............. هستند،به این صورت که افراد ترنس سکشوال به ناچار مجبور به مراجعه به این افراد میشوند و پزشکان هم به خاطر وجود بازار انحصاری نیازی به دادن تضمین نمیبینند و در صورتی هم که نتیجه عمل رضایت بخش نباشد به دلایل ذکر شده مشکلی برای آنها ایجاد نمیشود و با خیال آسوده به جراحی هایی از این نوع ادامه خواهند داد.

این صحبتها جدید به نظر میرسند اما مطمئنم که حرف دل بسیاری از افرادیست که به همین دلیل بلا تکلیف مانده اند.

در بسیاری از مقاله های داخلی و خارجی مشخصأ از شخصیتی خاص و کلینیک وی در یکی از بلوارهای تهران همراه با تعاریفی اغراق آمیز و غیر واقعی نام برده میشود به این صورت که ایشان ایران را تبدیل به بهشت برای افراد:. تی. اس.: کرده است و جراحی های ایشان ایران را تبدیل به کشوری پیشرو در ضمینه جراحیهای تغییر جسم نموده است و از کشورهای عربی و اروپائی هم برای جراحی به کلینیکایشان مراجعه میکنند.

البته اکثر این مطالب و گزارشات بخاطر عدم اطلاع کافی نویسندگان و خبر نگاران است و اما به هیچ وجه این مطالب صحیح نمی باشند.

این پزشک معروف تعداد بالایی از این جراحیها را در ایران انجام میدهد و به عنوان متخصص اینکار در ایران شناخته میشود اما باید گفت بسیاری از افرادی که توسط ایشان جراحی شده اند از نتیجه کار رضایتی ندارند و البته کسی هم جوابگوی آنها نیست.

این معضل بسیار بزرگیست،بعد از عدم رضایت خانواده ها به دلایل فرهنگی،این یکی از اصلی ترین مشکلاتی است که افراد ترنس سکشوال با آن دست به گریبانند و حتی کمکهای مالی که از سوی سازمان بهزیستی و سایر ارگانها برای درمان در اختیار افراد :. تی. اس .:قرار میگیرد به دلیل عدم وجود پزشک متبحر در ایران چندان کارایی ندارد.

مشخصأ دو پیشنهاد وجود دارد:

1:فرستادن تیم پزشکی از داخل برای آموزش در خارج از کشور.

2:آوردن تیم پزشکی حرفه ای از خارج به دا خل کشور.

در صورت حل این مشکل بار بزرگی از دوش بیماران برداشته و فرصت سود جوئی از برخی گرفته خواهد شد و افراد ترنس سکشوال از بلا تکلیفی قبل از عمل و در بدری ناشی از عوارض بعد از عمل رها خواهند شد مخصوصأ که بسیاری از این افراد دارای مشکلات عدیده دیگری هستند که اگر سلامت جسمی آنها نیز به خطر بیفتد در وضعیت بسیار بغرنج تری گرفتار خواهند شد.

در آخر از همه دوستان وبلاگ نویس و افرادی که با مسئولان مربوطه به هر شکلی در تماسند تقاضا دارم نسبت به انتقال این موضوع و شرح این وضعییت اقدام و برای رفع این معضل بکوشند.

(( مدیریت این وبلاگ به هیچ عنوان قصد توهین به فرد یاافرادی را ندارد آنچه که خواندید تنها واقعییاتی از جراحی تغییر جسم در ایران بود.))

20:. آغازی دوباره .:

2007-08-26T13:39:00.007+03:30

با درود فراوان به تمام خوانندگان عزیز آهوی خسته...

من آهو یک ترنس سکشوآل به دخترهستم،همانطور که شاهد بودید این وبلاگ چندی است که بروز نگردیده.

شیوای عزیزم(نویسنده ی پیشین این وبلاگ)که یکی از بهترین دوستان من است از من خواسته تا از این به بعد مدیریت این وبلاگ را بر عهده گیرم و من نیز امیدوارم به خوبی از پس این مهم برآیم.

شما نیز با نظرات،پیشنهادات و انتقادات خود من را در این امر یاری رسانید...

با تشکر:..آهو..:

19:. ظاهر افراد ترنس سکشوآل .:

2006-10-08T13:24:00.007+03:30

معمولآ ترنس ها چه ام تو اف و چه اف تو ام ظاهری متفاوت دارند که باعث می شود از بقیه افراد قابل تشخیص باشند.

در این میان اف تو ام ها نه تنها زیاد مشکلی ندارند بلکه در بعضی جاها برای اونها تاثیر مثبت هم داره. ولی این ظاهر مشخص برای ام تو اف ها بسیار درد سر ساز هستش .

این ظاهر باعث انگشت نما شدن و نگاه های سنگین و بدتر از این ها شنیدن حرف های زشت و انگهای بسیار خوردن و بی احترامی و رفتارهای بد دیگران می شود .

ام تو اف ها هم در واکنش به این برخورد ها یا منزوی بودن رو انتخاب می کنند یا بی خیالی پیشه می کنند اونقدر که این انگ ها و حرف های زشت دیگه براشون زیاد ناراحت کننده نیست .

اما آیا راهای دیگری هم هست ؟

معمولآ این جور مواقع توصیه می شه که خب ظاهرتون رو طوری درست نکنید که این مشکلات هم براتون پیش بیاد . ولی من و شما می دونیم که این توصیه ها عملی نیست. چون برای مثال هر وقت خانومی حاضر شد ریش داشته باشه اون وقت این جور توصیه ها هم عملی می شه .

اما راه دیگر : چیزی که باعث شنیدن حرف های زشت یا انگهای بسیار می شود فقط داشتن ظاهری خاص نیست . بلکه رفتار خود ما هم موثر هستش . یعنی اون چیزی که باعث می شود افراد جامعه برداشت خودشون رو از ما داشته باشند نه فقط ظاهر بلکه اون شخصیت و رفتاری که از خودمون بروز می دهیم هم هست .

البته این فقط برای افراد عادیه جامعه صدق می کنه نه برای کسانی که از داشتن حداقلی از شعور هم محروم هستند .

پس می شه با داشتن رفتار و کنشی بسیار سنگین و با وقار و تا حدی جدی ( نه لزومآ مردانه) خودمون رو طوری معرفی کنیم که اکثریت متوجه بشوند که ما اون چیزی نیستیم که ممکنه در نگاه اول به نظر بیاییم.

این که رفتار جدی و با وقار چگونه هستش به خودمون بستگی داره و هر کسی با روش خودش می تونه بهش برسه . ولی برای مثال حالتی که به چهره خودمون می دهیم بسیار موثر هستش . مثلآ بی خودی لبخند نزنیم یا موقع حرف زدن طوری باشیم که مخاطبمون نا خوداگاه احساس کنه که اجازه هر برخوردی رو نداره .

البته این ها هم فقط باعث می شه تا حد زیادی جلوی توهین ها گرفته بشه . وگرنه نگاههای سنگین و متعجب که تحمل این ها هم بسیار بسیار سخت هستش همچنان ادامه خواهد داشت .

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

18:. مشکلات افراد ترنس سکشوآل .:

2006-08-23T13:14:00.006+03:30

به نظر می رسه اکثر مشکلاتی که ترنس ها با اونها روبه رو هستن برمی گرده به برخورد خانواده .

اگر یک ترنس دچار افسردگی می شه به خاطر این هستش که خانواده اون به خاطر انتظاراتی که از اون دارن و اون قادر به انجام آنها نیست و یا برعکس .دیگه توی خونش هم آسایشی نداره.

اگر یک ترنس نمی تونه فعالیت اجتماعی درست و کاملی داشته باشه و از کار و تحصیل عقب می مونه به خاطر اینکه خانوادش اجازه ندادن اون با هویت اصلی خودش توی اجتماع ظاهر بشه .

اگر یک ترنس به تن فروشی روی میاره به خاطر اینکه خانواده اون جگر گوششون رو از خونه بیرون کردن.

اگر یک ترنس بعد از عمل جراحی پشیمون می شه و خود کشی می کنه به خاطر اینکه خانوادش بعد از عمل اون رو رها کردن و کمک که هیچ . از ایجاد هر مشکلی هم دریغ نکردن .

واگر یک ترنس نمی تونه زندگی عادی و موفقی داشته باشه به خاطر اینکه خانواده اون به جای انتخاب راه حل های موجود هر چند تلخ برای فرزندشون . زندگی غیر عادی و غیر موفقی هر چند برای خودشون شیرین رو انتخاب کردن .

سوال این هستش که چرا؟

چرا باید پدرو مادر از میان این دو .دومی رو انتخاب کنن؟

چه چیزی باعث می شه که سرنوشت بچشون در الویت های بعدی از قبیل آبرو و ..... قرار بگیره؟

خب بهتره کمی واقع بین باشیم . اکثریت والدین افراد ترنس سکشوال این چنین بر خوردی با اونها دارن . اما آیا میشه گفت این اکثریت همه پست و خود خواه و ظالم اند ؟

پس شاید دلایلی وجود داره .

وقتی مادری بچه ای به دنیا می یاره به محض مشخص شدن جنسیت ظاهری نوزاد اون رو پسر یا دختر می دونه . در واقع هویت فرزندش براش مسجل می شه واین برداشت تا زمانی که اونو میشناسه حفظ می شه . این برداشت به حدی قوی هستش که حتی داشتن رفتاری بر خلاف جنسیت ظاهری از طرف فرزند هم باعث تغییری در اون نمی شه .

در واقع وقتی پدر و مادر با تغییر جسم فرزندشون رو به رو می شن . این موضوع با مرگ فرزندشون برای اونها برابری می کنه . یعنی این واقعه در ذهن اونها مثل مرگ یک هویتی که اون رو بزرگ کردن در ازای تولد یک شخصیت جدید و ناشناخته هستش .

دلیل دیگر وضعیت فرهنگی اجتماع و دیدگاهی که نسبت به این امر وجود داره برمی گرده . یعنی تقریبآ همون آبرو.

ممکنه همه اعضای خانواده به خاطر این کار تحت تاثیر بد شرایط بعد از عمل قرار بگیرن. مثلآ ممکنه در اون خانواده دختری در شرف ازدواج هم باشه . آیا تضمینی هست که مثلآ نامزد اون دختر بعد از عمل جراحی خواهر یا برادر اون باز هم روی تصمیم ازدواجش ایستاده باشه؟

دلایل دیگری هم می تونه وجود داشته باشه مثل ابهام وترس از آینده . یا اینکه شاید عمل موفقیت آمیز نباشه . یا نداشتن وسع مالی یا مرد سالاری و ..... .

اما به نظر من هیچ کدوم از اینها توجیح کامل و درستی برای رفتار خانواده ها در این مورد نیست . درسته !! این نگرانی ها و این مشکلات و سختی ها همه وجود دارن.

اما در نهایت یک سوال بدون پاسخ می مونه .

کدام وضعیت برای فرزندشون بهتره؟ افسردگی؟ دوری از اجتماع و عقب موندن از کار و تحصیل؟ تن فروشی؟ احتمال خود کشی؟ زندگی نکردن؟؟؟؟

یا جنگیدن با مشکلاتی که بر سر راه این عمل به ظاهر تلخ وجود داره برای داشتن آینده ای به واقع شیرین برای فرزندشون؟

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

17:. تفاوت ام تو اف ها با پسرهای اوا خواهر .:

2006-07-23T13:08:00.004+03:30

امروز می خوام یه موضوع خیلی مهم رو روشن کنم . اونم تفاوت ترنس های ام تو اف با پسرای اوا خواهره .

بعضی موقع ها شنیده میشه که به هر جنس مذکری که رفتار یا گفتاری زنانه داشته باشه می گن اوا خواهر .

خب سوالی که این جا پیش میاد اینه که فرق یه اوا خواهر با یه ام تو اف چیه ؟ چون ام تو اف ها هم روحیه ای دخترونه دارن . من سعی می کنم جواب این سوال رو بدم تا دیگه بعضی ها این دو تا رو اشتباه نگیرن .

یک ام تو اف کسی هستش که دارای ذهنیتی کاملآ دخترونه هستش . یعنی طرز فکر و رفتارهایی که از خودش بروز می ده هیچ تفاوتی با یه دختر عادی نمی کنه و حتی ممکنه دخترونه تر هم باشه . اما آیا داشتن ذهنیت دخترونه به صورت طبیعی باعث شباهت یه ام تو اف به یه اوا خواهر می شه ؟

وقتی گفته می شه ذهنیت دخترونه یعنی مثل یک دختر نرمال با همه خصوصیاتش . آیا یه دختر نرمال موقع حرف زدن همش عشوه و کرشمه و ناز و غمزه میاد؟ خب نه .

یه ام تو اف واقعی هم به همین صورت هستش . هر کسی که با یه ام تو اف هم صحبت بشه ممکنه هیچ کدوم از این چیزایی که گفتم رو نبینه ولی در عین حال کاملآ احساس کنه که با یه دختر طرفه .

یه سری هم هستن موقع حرف زدن چنان شل و ول صحبت می کنن و لحن چندش آوری دارن که هیچ شباهتی به یه دختر نداره و تنها چیزی که می شه بهشون گفت همون اوا خواهره .

یا یک دختر معمولی هیچ وقت راه رفتنش تو خیابون همراه با حرکات موزون نیست . ولی در عین حال متفاوت با فرم راه رفتن پسرهاست . یه ام تو اف هم به همین صورت .

اما ما بعضی موقع ها کسانی رو می بینیم که راه رفتنشون مثل کبک می مونه . خب مسلمآ این نوع راه رفتن نسبتی با دخترونه بودن نداره وفقط از یه اوا خواهر بر میاد .

در آخر هم باید بگم که داشتن یه ذهنیت دخترونه باعث نمی شه کسی اوا خواهر بشه . چون در اون صورت مادر یا خواهر های ما هم اوا خوار هستن...

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

16:. نظرات یکی از خوانندگان آهوی خسته در مورد ترنس سکشوآلیزم .:

2006-06-22T13:00:00.005+03:30

نوشته زیر از طرف یکی از دوستان فرستاده شده که شامل نظرات یک شخص عادیه جامعه نسبت به پدیده ترنس سکشوآلیزم و برخورد سایر افراد جامعه نسبت به این امر هستش.

همیشه هنگام مریضی و کسالت اهمیت سلامتی برای ما بیشتر آشکار می شود و ما به لزوم وجود این نعمت بزرگ که آرامش را برای ما به ارمغان می آوردبیشتر آگاه می شویم.

ولی همواره باید به فکر کسانی بود که دچار بیماری هستند و از نعمت داشتن زندگی آرام ومعمولی محروم هستند.دوستان ترنس هم به نوعی دچار بیماری هستند.

البته قصد اهانت به این دوستان در میان نیست و باید این واقعیت که ترنس ها دچار نوعی بیماری هستند را پذیرفت و به این نکته توجه کرد که به هیچ عنوان این بیماران که اکثرا دچار بیماری روحی هم هستند,نباید مورد سوء استفاده قرار بگیرند.

در اینجا از تمامی دوستان تقاضا می کنم که در هنگام روبرو شدن با این دوستان,برای آنها مزاحمت ایجاد نکنند.چون این کار باعث گوشه گیری و یا در مواردی بروز خشونت در این افراد می شود که هریک از این واکنشها میتواند باعث تشدید و یا تقویت بیماری روحی شود.

و در مواردی که با این دوستان در ارتباط هستند,از سوء استفاده جنسی از این افراد خود داری کنند .به عبارتی اگر سود نمی رسانند ضرر هم نرسانند.

از طرف دیگر از دوستان ترنس خواهشمندم با ظاهری سنگین و با وقار در معابر و اماکن عمومی ظاهر شوند تا بدین طریق شأن خود و دیگر ترنس ها را حفظ کنند وتا حدودی از بروز مزاحمت توسط دیگران جلوگیری کنند.

انجمنهای دولتی برای کمک به این بیماران خدماتی ارائه می کنند ولی همواره جای خالی انجمنهای خود گردان و خصوصی در این زمینه حس می شود.ترنس ها و کسانی که کاری از دستشان بر می آید و مایل هستند به آنها کمک کنند,باید سعی کنند انجمنهایی هرچند کوچک ولی موثر را پدید آورند.تا مشکلات برای این دوستان کم شده و به حداقل برسد.

تمامی این نکات در دفاع از حقوق ترنس ها می باشد و نه کسانی که از همه نظر دارای جنسیت مشخص هستند و تنها به دلیل انحراف جنسی سعی می کنند نقش جنس مخالف را در روابط جنسی داشته باشند.

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

15:. گزارش وبلاگ ایران بد در مورد ترنس سکشوآلیزم .:

2006-05-21T12:36:00.007+03:30

دل شكسته‌اند اما اميدوار؛ دلخورند از برخوردهاي مردم، مسئولان و حتي خانواده‌هايشان. يكي شان مي‌گويد:«خداوند ما را اين چنين آفريده، بنده‌ي خدا بر اين گونه آفرينش چه گونه خطا مي‌جويد؟!؟» ديگري آهسته مي‌گويد: «تا خودمان را شناختيم، خود رامتفاوت ديديم؛ مشكل با خميره‌ي ما سرشته شده است. ما آميخته به درديم، درد را ما غمخواري هست ؟؟»آن ديگري - كه انگار پسري است كه به زور يا مثلاً بر سن تئاتر، روپوش و منقنعه اي بر او پوشانده باشي- مي‌گويد:«هر جا مي‌رويم و لب از لب مي‌گشايم، ما را با حيرت مي‌نگرند و چه فراوان مي‌گويند كه پناه برخدا، دوره‌ي آخرالزمان شده است !»

از روزي كه براي نخستين بار موردي از اين اختلال را ديدم، سال‌ها مي‌گذرد. امروز بيشتر از گذشته آنان را پذيرا بوده‌ام. با ياري خودشان و همكاري گروهي از استادان دانشگاه علوم پزشكي تهران، از جمله جناب آقاي دكتر محمدي و سركار خانم دكتر رئيسي و صد البته مركز MRI دكتر اطهري و استادي كم نظير اما بي عنوان رسمي‌و دولتي استادي و هيأت علمي – سركار خانم دكتر رحيميان – پژوهشي بزرگ و بنيادي را انجام مي‌دهم :«ارزيابي و مقايسه‌ي ويژگي‌هاي تصوير برداري مغز مبتلايان به اختلال هويت‌جنسي با افراد سالم.» اين پژوهش ويژگي برجسته‌اي دارد. اين ويژگي، بهره‌گيري از پيشرفته‌ترين نرم‌افزارهاي حجم سنجي(Volumetry) مغز است كه تا اين تاريخ به گفته‌ي پژوهشگر كوشا و خستگي ناپذيرمان، خانم دكتر رحيميان – در اروپا هم وجود ندارد تا چه رسد به آسيا و خاورميانه!

وديگر توضيح نمي‌دهم كه اين «استاد بي‌عنوان» راديولوژي با چه پشتكار و مرارت‌هايي اين نرم‌افزار را فراهم آورد. ما ايرانيان در تحريم هستيم و ابزارهاي پيشرفته را به هر بهانه و طفره از ما دريغ مي‌دارند!

اما مشكل تنها ابزار نيست، باورهاي تاريخ گذشته و ديدهاي كهنه دردسر سازترند! و اگر پشتوانه‌اي چون دكتر محمد رضا محمدي – رياست محترم گروه روانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران –و حمايت‌هاي مستقيم و غير مستقيم ايشان نبود، انجام چنين پژوهشي را - دست‌كم در قد و قواره‌ي رسمي‌و دانشگاهي - شدني احساس نمي‌كردم.

اما T.S‌‌‌‌‌‌ها براي من جايگاهي بالاتر از نمونه‌هاي پژوهشي داشته اند. هفت سال پيش‌تر، فصلي جداگانه را در كتابم به آنان اختصاص دادم.«T.S» و «اختلال هويت جنسي» براي من همواره جلوه‌اي از راز و رمز خداوند بوده است، به گونه اي«شگفتي اي از آفرينش»، «معمايي از خلقت»!

و من چنين مي‌انديشم كه خداوند، T.S را آفريده است تا «درك» و «فهم» و«عقل» و «منطق» ما آدميان را بسنجد كه آيا ما توان حل اين «چيستان الهي» و اين «معماي خداوندي»را داريم يا شرمنده باز مي‌گرديم!

«هويت جنسي(Gender Identity)» بازتاب احساس مردانگي يا زنانگي فرد است. هر كودكي تاسن 2-3 سالگي باور محكمي‌در مورد مرد يا زن بودن خود پيدا مي‌كند و راحت و قاطع مي‌گويد:«من يك پسرم» يا «من يك دخترم» اما حتا اگر رشد جنسي او طبيعي هم باشد، حس نرينگي يا مادينگي فرد كامل نيست و بايد رشد و تكامل يابد.

هويت جنسي بر اساس زيست شناسي افراد بنا مي‌شود، از آموزه‌هاي اجتماعي اثر مي‌پذيرد و براي اين كه به دوام و ثبات دست يابد، به گذشت زمان نياز دارد.

هويت جنسي به طور ضمني به معناي وجوه فيزيولوژيك رفتار مرتبط با مردانگي يا زنانگي است. اما بايد بين جنسيت اچتماعي و جنسيت بيولوژيك(زيست شناختي) تمايز و تفاوت قائل شد؛ هرچند در اغلب موارد، اين دو با يكديگر متناسب و هماهنگ هستند، يعني مردان رفتار مردانه و زنان رفتار زنانه از خودنشان مي‌دهند. ولي گاه در مواردي چون مبحث ما جنسيت و هويت‌جنسي بايكديگر در تعارض و تضادند.

ويژگي‌هاي جسماني از جنسيت زيست شناختي فرد بر مي‌آيد اما اين به تنهايي هويت جنسي را شكل نمي‌دهد. در پيدايش هويت جنسي، سر مشق‌هاي بي شمار اجتماع نقش دارند، سرمشق‌هايي از همبازي‌ها، پدر و مادر، خواهر و برادر، آشنايان، آموزگاران و ديگر روابط اجتماعي – فرهنگي ساري و جاري.

به طور معمول، افراد با جنسيت بيولوژيك خود، همانندسازي مي‌كنند اما هميشه اين گونه نيست. گاه مغز و روان مردانه در پيكري زنانه اسير مي‌شود و سه بار شايع تر از آن، مغز و روان زنانه در كالبدي مردانه فرياد بر مي‌آورد!

چرا كه هويت جنسي تنها از وضعيت مردانه يا زنانه‌ي دستگاه تناسلي خارجي كودك پديد نمي‌آيد. عوامل ژنتيك، به ويژه از بسته شدن نطفه تا هفته‌ي ششم زندگي جنيني و نگرش‌هاي پدر، مادر و خانواده و فرهنگ پيدا و پنهان اجتماع پيرامون ، بي شك اثر گذار است.

«نقش جنسي»، رفتار بيروني است كه اعلام عمومي‌جنسيت محسوب مي‌شود و بازتاب احساس دروني شخص در مورد هويت جنسي اش است. نقش جنسي انتقال شماي مرد بودن يا زن بودن به ديگران است: هويدا شدن هويت جنسي ذهني.

اغلب «هويت جنسي» و «نقش جنسي(Gender Role) » با يكديگر هماهنگ هستند. زني كه حسي از زن بودن دارد، ديدگاه خودش را با رفتار زنانه به جهان انتقال مي‌دهد و مردي كه خودش را مرد مي‌داند، كردار مردانه دارد. از اين رو، نقش جنسي، هر رفتار و گفتاري است كه شخص براي نشان دادن اندازه‌ي مرد بودن يا زن بودن خود ابراز مي‌كند.

پس، سخن نخست آن كه «هويت جنسي» و «نقش جنسي» از بنياد مي‌بايست از جنسيت بيولوژيك(زيست شناختي) و آناتوميك (كالبدي) تمايز داده شود. جنسيت كاملاً محدود و منحصر به ويژگي‌هاي تشريحي و فيزيولوژيكي است كه «ظاهر» مردانه يا زنانه براي فرد پديد مي‌آورد.

اما افتراق «گرايش جنسي (Sexual Orientation) » نيز از مفهوم هويت جنسي مهم است. گرايش جنسي، به موضوع يا هدف تكانه‌هاي جنسي اشاره دارد و بيانگر تمايل جنسي – شهواني فرد براي جنس مقابل (Heterosexual)، جنس موافق (Homosexual) يا هر دوست (Bisexual) و بستگي به اين دارد كه كشش فرد به ايجاد رابطه با كدام جنس بوده و خواهد بود.

اختلال هويت جنسي(Disorder Gender Identity) در پسرها بيشتر است و نسبت پسر به دختر از 6 به 1 تا 30 به 1 متفاوت است.

نرينگي (مردانگي) بستگي به اثر هورمون‌هاي مردان (آندروژن‌ها) در دوران جنيني دارد.

تستوسترون روي نورون‌هايي از مغز كه در نرينگي (مردانگي) مغز در مناطقي از جمله هيپوتالاموس نقش دارند، اثر مي‌كند. مطالعات اخير تفاوت‌هايي را در مغز افراد دچار Transsexualism مرد به زن نشان داده است. در اين افراد هسته‌هاي هيپوتالاموس وهسته‌قرمز مغزشان كوچكتر از ديگر مردان و در قد و قواره‌ي هسته‌هاي مغز زنان بوده است. امابه جز اين عوامل بيولوژيك، عوامل روان شناختي و اجتماعي نيز بر پيدايش هويت جنسي مؤثرند. از نظر فرهنگي نقش‌هاي جنسي مشخص است. از پسرها انتظار نمي‌رود كه دخترانه رفتار كنند و از دخترهاهم رفتار پسرانه پذيرفتني نيست. اين نقش‌ها آموخته مي‌شوند، هرچند اين يك واقعيت است كه برخي پسرها مزاج ظرفي و حساسي دارند و برخي دخترها پرخاشگر و پرانرژي‌اند.

چگونگي روابط مادر با كودك در نخستين سال‌هاي زندگي در برقراري هويت جنسي اهميت فوق‌العاده‌اي دارد. در خلال اين سال‌ها، مادران به طور طبيعي كودكان را از هويت جنسي شان آگاه كرد و سبب مي‌شوند كه آن‌ها جنسيت خود را بپذيرند و بدان افتخار كنند. اما مادر خشن، كنترل كننده و بي‌ارزش كننده مي‌تواند در رشد و شكل‌گيري هويت جنسي كودك اختلال پديدآورد. برخي كودكان ممكن است با اين پيام روبرو شوند كه اگر هويت جنس مقابل را داشتند، از ارزش بيشتري برخوردار بودند. مشكلات هويت جنسي گاه در اثر مرگ مادر، غيبت طولاني يا افسردگي او آغاز شود. در چنين حالاتي ممكن است يك پسر بچه از طريق همانندسازي كامل با مادر واكنش نشان دهد.

نقش پدر نيز در سال‌هاي نخست زندگي قطعاً مهم است و حضور او به طور طبيعي به فرآيندجدايي- فرايت كمك مي‌كند. بدون وجود پدر، مادر و كودك ممكن است كاملاً نزديك باقي بمانند. پدر براي پسر بچه، الگوي همانندسازي مردانه و براي دختر نخستين شئ محبوب(Love object) است.

ويژگي اصلي اختلال هويت جنسي، ناراحتي شديد و مداوم شخص در مورد جنسيت تعيين شده‌ي اوست و او تمايل و اصرار دارد كه به جنس مقابل تعلق دارد. در بسياري موارد از همان كودكي، چه دختر بچه‌ها و چه پسر بچه‌ها از پوشيدن لباس‌هاي جنس آناتوميكال (كالبد شناختي) خود خودداري كرده و لباس‌ها و بازي‌ها و رفتارهاي جنس مقابل را بر مي‌گزينند. در موارد زيادي آن‌ها ويژگي‌هاي آناتوميك خاص خود را رد و انكار مي‌كنند.

در دوره‌ي كودكي، نمي‌توان مرز مشخص بين كودكان دچار اختلال هويت جنسي و ديگر كودكان معمول گذاشت. دختران مبتلا به اين اختلال، دوستان و مصاحبان پسر زيادي داشته و دلبستگي ويژه‌اي به ورزش‌ها و بازي‌هاي خشن پسرانه نشان مي‌دهند. اين دخترها علاقه‌اي به عروسك‌بازي و خاله‌بازي ندارند و در بازي‌هاي كوكانه نقش پدر، برادر و ديگر افراد مذكر را به عهده مي‌گيرند.

آن‌ها ممكن است از ادرار كردن در وضعيت نشسته خودداري نموده و ادعا كنند كه آلت مردانه دارند و يا در آينده پيدا خواهند كرد. اين دختران از داشتن پستان خوشحال نبوده و از پريود(عادت ماهانه) شدن متنفرند و چنين بيان مي‌كنند كه هنگامي‌كه بزرگ شوند، مرد خواهندشد ؛ اين مرد شدن در پندار آن‌ها به اين صورت است كه واقعاً يك مرد خواهند شد و نه اين كه صرفاً نقش يك مرد را داشته باشند.

پسران دچار اين اختلال، معمولاً با فعاليت‌هاي قالبي زنانه اشتغال ذهني دارند و ممكن است ترجيح در پوشيدن لباس دخترانه يا زنانه را آشكار نشان دهند واگر به لباس‌هاي زنانه واقعي دسترسي نداشته باشند، ممكن است از پارچه‌ها و وسايل موجود، چنين لباسي‌هايي براي خود درست كنند. اين پسرها ميل شديدي براي شركت در بازي‌ها و تفريح‌هاي دخترانه دارند. وقت گذراني‌هاي خاص دختران براي آنان لذت بخش است. به عروسك‌هاي مؤنث دلبستگي زيادي نشان مي‌دهند و معمولاً همبازي‌هايشان را از ميان دختران بر مي‌گزينند.

در خاله بازي اين پسرها نقش زنان را برعهده مي‌گيرند. ادا و اطوار وشيوه و سبك رفتار و احساس شان اغلب از سوي اطرافيان زنانه تلقي مي‌شود. آن‌ها به طور معمول در بين پسران همسن‌شان مورد آزار واذيت و تمسخر قرار گرفته يا از سوي آن‌ها طرد مي‌شوند. (در حالي كه چنين برخوردي با دختران دچار اختلال هويت جنسي يا سن بلوغ به ندرت صورت مي‌گيرد.) پسران مبتلا به اين اختلال ممكن است چنين ادعا كنند كه بزرگ شوند، مبدل به يك زن خواهند شد، يك زن واقعي. آن‌ها ممكن است چنين بيان كنند كه آلت جنسي و بيضه‌هاي شان نفرت انگيز بوده و از بين خواهند رفت و يا اين كه اي كاش آلت مردانه و بيضه نداشتند. برخي كودكان به خاطر تمسخر ديگر بچه‌ها يا فشار مدرسه براي پوشيدن لباس‌هاي پسرانه، از رفتن به مدرسه خودداري كنند. آغاز اختلال پيش از 4 سالگي و تعارض با همسالان در 8-7 سالگي است.

اما با افزايش سن، در سال‌هاي نوجواني علائم و نشانه‌هاي اختلال هويت جنسي شبيه بزرگ سالان مبتلا است. نوجوانان و بزرگ سالان دچار اين اختلال دوست دارند كه متعلق به جنس مقابل باشند و اين ميل خود را آشكارا بيان مي‌كنند. اين افراد به طور مكرر كوشش مي‌كنند كه به عنوان عنصري از جنس مقابل پذيرفته شوند و آرزو دارند كه مانند فردي متعلق به جنس مقابل زندگي كنند و ديگران درست مانند جنس مقابل با آن‌ها رفتار كنند.

افزون بر اين مي‌خواهند ويژگي‌هاي جنسي جنس مقابل را به دست آورند و ممكن است معتقد باشند كه آن‌ها با جنسيت «عوضي» و «اشتباهي» به دنيا آمده‌اند. آن‌ها چنين احساس مي‌كنند كه زني «به دام افتاده» در كالبد مردانه و يا مردي «محبوس» در پيكر زنانه‌اند.

نوجوان و بزرگ سالان اغلب براي تغيير پيكر خود در خواست اقدامات طبي و عمل‌هاي جراحي مي‌نمايند. اين افراد اصطلاحاً نارضايان جنسيتي خوانده مي‌شوند. «نارضايتي جنسيتي(Transsexualism)» حالتي است كه فرد اشتغال ذهني مداومي‌با رها شدن از ويژگي‌هاي جنسي اوليه و ثانويه جنس پيكري خود و به دست آوردن ويژگي‌هاي جنسي اوليه و ثانويه‌ي جنس مقابل دارد و مي‌خواهد كه همچون عضوي از جنس مقابل زندگي كند، لباس بپوشد و آميزش داشته باشند.

در سابقه‌ي بيشتر ناراضيان جنسيتي، مشكلات و اختلالات هويت جنسي دوران كودكي وجود داشته است ولي تنها معدودي از كودكان دچار اختلال هويت جنسي دچار نارضايتي جنسيتي خواهند شد.

نارضايتي جنسيتي در مردان شايع تر از زنان است. شيوع آن در مردان، يك در سي هزار مرد و در زنان، يك درصد هزار زن است. بزرگ سالان مبتلا به ترنس سكسواليزم (T.S.) از پوشيدن لباس‌هاي جنسيت پيكري‌شان دچار ناراحتي زيادي مي‌شوند، بنابراين شبيه جنس مقابل لباس مي‌پوشند و در فعاليت‌هاي مرتبط با آن جنس شركت مي‌كنند.

مردان از آلت تناسلي و بيضه‌هاي خود متنفرند و به طور مداوم نزد جراحان مختلف مي‌روند تا خود را از شرشان خلاص كنند. آن‌ها چنين بيان مي‌دارند كه اي كاش مي‌توانستند آلت و بيضه‌هاي شان را بكنند و به داخل چاهك توالت بيندازند. اين ميل به نداشتن آلت و بيضه‌ها ممكن است برتمام خواست‌هاي ديگر شخص چيرگي يابد.

مردان دچار نارضايتي جنسيتي (Transsexualism) براي ايجاد پستان و ديگر انحناهاي بدني زنانه، هورمون زنانه استروژن مصرف مي‌كنند، با الكتروليز موهاي مردانه خود را از بين مي‌برند و براي برداشتن آلت تناسلي و بيضه‌ها و پديد آوردن واژن، خود را به جراحي مي‌سپارند.

زنان مبتلا، پستان‌هاي خود را محكم مي‌بندند يا با جراحي برمي‌دارند. آن‌ها براي برداشتن رحم و تخمدان‌هاي شان نيز خود را به جراحي مي‌سپارند. براي پديد آوردن توده‌ي عضلاني مردانه و كلفت كردن صدا، هورمون مردانه (تستوسترون) مصرف مي‌كنند و براي به دست آوردن آلت‌تناسلي مردانه جراحي مي‌شوند. آلتي كه از عضلات شكمي ‌يا راني ساخته شده و يا با ياري جستن از پروتزهاي مصنوعي درست مي‌شود. اين گونه جراحي‌ها مي‌تواند آن چنان هنرمندانه انجام شود كه به كلي فرد را از جنس مقابل پيش ازجراحي اش، تفكيك ناپذير و جدانشدني ‌نمايد. از آن جا كه درمان جراحي، قطعي است و بازگشتي ندارد، معيارهاي دقيقي بايد پيش از جراحي مدنظر قرار گيرد. بيمار بايد دست كم براي 3 ماه و گاه تا يك سال به طور آزمايشي در نقش جنس مقابل زندگي كرده باشد. زيرا در برخي از اين افراد آزمودن زندگي واقعي در نقش جنس مقابل ممكن است سبب تغيير ذهنيت آن‌ها شود، زيرا در اين حالت ارتباط با دوستان، همكارن و معشوق در آن نقش دشوار مي‌شود. بسياري از نارضايان جنسيتي از تغييرات بدني حاصل از درمان هورموني صرف، راضي شده و فراتر نمي‌روند. تنها و پنجاه درصد ناراضيان جنسيتي كه واجد ملاك‌هاي لازم هستند، تحت عمل جراحي تغيير جنسيت قرار مي‌گيرند.

درمان‌هاي دارويي و روان شناختي با هدف وارونه كردن اختلال بسيار به ندرت موفق بوده است. درمانگر معمولاً اهدافي را پايه ريزي مي‌كند تا به بيمار كمك شود تا با هويت جنسي مطلوبش راحت باشد و هدف اين نيست كه فردي با هويت جنسي مرسوم ايجاد شود.

روان درماني‌هاي خانوادگي و آموزش روان شناختي خانواده در اغلب موارد بسيار سودمند بوده است.

ملاك‌هاي تشخيص اختلال هويت جنسي DSM-IV-TR عبارتند از :

الف- همانند سازي قوي و مداوم با جنس مقابل (كه صرفاً شامل ميل فرد به كسب امتيازات اجتماعي و فرهنگي جنس مقابل نباشد)

*در كودكان، با چهار مورد يا بيشتر از :

تمايل يا اصرار مكرر فرد به تعلق به جنس مقابل

ترجيح لباس دخترانه يا تقليد ظاهر دخترانه در پسرها؛ اصرار بر پوشيدن لباس‌هاي مردان در دخترها

ترجيح مداوم و قوي براي نقش‌هاي جنس مقابل در بازي‌هاي تخيلي يا تخيلات مداوم در مورد تعلق به جنس مقابل

ميل شديد به شركت در بازي‌هاي قالبي و تفريحات جنس مقابل

ترجيح قوي هم بازي‌هاي جنس مقابل

* در نوجوانان و بزرگ سالان، با علائمي‌چون

ابراز تمايل براي تعلق به جنس مقابل

جازدن مكرر خود به عنوان جنس مقابل

اعتقاد شخص به اين كه او احساسات يا واكنش‌هاي خاص جنس مقابل را دارد

تمايل به زندگي مانند جنس مقابل و انتظار از ديگران كه با او همانند جنس مقابل رفتار كنند

ب- ناراحتي مداوم در مورد جنسيت خويشتن يا احساس نامتناسب بودن در نقش جنسي خودي

*در كودكان، با هريك از موارد زير:

در پسرها، تأكيد بر اين كه آلت يا بيضه‌ها چيزي نفرت انگيزند يا از بين خواهند رفت يا تأكيد بر اين كه بهتر بود كه آلت را نداشتند يا بي زاري نسبت به بازي‌هاي خشن پسرانه و رد اسباب بازي‌ها، بازي‌ها و فعاليت‌هاي كليشه‌اي پسرانه.

در دخترها، خودداري از ادرار كردن در حالت نشسته و تأكيد بر اين كه داراي آلت است يا در آينده داراي آن خواهد شد. تأكيد بر اين كه شخص نمي‌خواهد پستان‌هايش رشد كند يا دچار پريود(عادت ماهانه) شود. بي زاري بارز نسبت به لباس معمولي زنانه.

*در نوجوانان و بزرگ سالان، با نشانه‌هايي مانند:

1.اشتغال ذهني با رهايي از ويژگي‌هاي جنسي اوليه و ثانويه (مانند درخواست تجويز هورمون‌ها، جراحي يا ديگر روش‌هاي تغيير جسماني براي شبيه جنس مقابل شدن.

2.اعتقاد به اين كه شخص با جنسيت «عوضي» و «اشتباهي» زاده شده است.

3. اختلال همراه با يك اختلال جسمي ‌دو جنسيتي(هرمافروديزم) نيست.

4. اختلال سبب ناراحتي چشمگير باليني يا تخريب در كاركرد اجتماعي، شغلي و يا ديگر حوزه‌هاي كاركردي مي‌شود.

** اختلالات دو جنسيتي (هرمافروديزم حقيقي يا كاذب) همراه با ملال جنسيتي، رفتار مبدل پوشي گذراي وابسته به استرس و اشتغال ذهني مداوم با اختگي يا قطع آلت بدون تمايل به كسب ويژگي‌هاي جنسي جنس مقابل سه دسته اختلالي هستند كه در دسته «اختلالات هويت جنسي كه به گونه اي ديگر مشخص نشده است» قرار مي‌گيرند.

در اختلالات دو جنسيتي(Intersex Conditions )، برخلاف اختلال هويت جنسي و نارضايتي جنسيتي، افراد جنبه‌هاي پيكري‌(Anatomical) و فيزيولوژيك پيدا و پنهاني از جنس مقابل را دارا هستند.

اختلال هويت جنسي (G.I.D.) و نارضايتي جنسيتي(T.S.) عجيب و غريب تر از آن چه گفته شد، نيست. نه نشانه آخرالزمان است، نه پيش ‌قراول يورتمه‌ي خر دجال! اختلالي است كه بر سر آن كه آن را كاملاً حاصل اختلالات دوره‌ي جنيني (پيش از زاده شدن) و يا كلاً پيامد مشكلات رواني – اجتماعي و پرورشي – فرهنگي (پس از زاده شدن) بدانيم، هنوز اختلاف است.

پژوهش اين جانب كه به لطف و ياري فراوان سركار خانم دكتر رحيميان و مركز MRI دكتر اطهري و مساعدت و عنايت جمعي از اساتيد و روان پزشكي، نورولوژي و پزشكي قانوني و اجتماعي دانشگاه علوم پزشكي تهران در حال انجام است، درست همين اختلاف ديدگاه را هدف گرفته است.

مطالعات مشابه بسيار اندك انجام شده و تنها مطالعه‌ي در حد و اندازه‌ي پژوهشي ما، بر 6 جسد مبتلايان به اختلال هويت جنسي صورت گرفته است. اميدواري من آن است كه بتوانيم اين پژوهش را با 60 نمونه زنده انجام دهم و مقاله‌ي آن را در مجامع بين‌المللي روان‌پزشكي و علوم‌اعصاب ارائه نمايم. بي‌شك چنين امري اعتبار ويژه و شگرفي براي ميهن‌مان به ارمغان خواهد آورد. چرا كه نرم افزاري Volumetry مورد استفاده‌ي ما جُز در ايالات متحده آمريكا، حتا در اروپا نيز وجود ندارد تا چه رسد به آسيا و خاورميانه و كشورهاي ثروتمند عربي.

اما صرف نتيجه‌ي اين پژوهش مهم نيست. مهم تر از آن بانگ «انجام» اين پژوهش در ايران ماست كه امروزه زير فشار تبليغات همه جانبه‌ي رسانه‌هاي گروهي «جهان نخست» و در واقع، هجوم گسترده‌ي رواني آن‌ها قرار گرفته است و بسياري از آنان كه تصويري واقعي از كشور ما نديده‌اند، ما را با پوششي از برگ و خاشاك بر بالاي درختان و يا در شكل و شمايل بيابان‌گردان‌عربي – آفريقايي بر پشت شتران گمان مي‌كنند! متأسفانه «عين» همين تصاوير را اين‌جا بسياري از بخصوص كودكان و نوجوانان دورگه يا نسل سوم مهاجر ايراني با شگفتي بيان كرده و مي‌كنند.

اين طعم تلخ سياست و مزه‌ي ناگوار امپرياليزم رسانه اي و خبري است كه به راحتي هم چاره پذير و حل شدني نيست.

حال لحظه اي بينديشيم كه انجام پژوهشي بسيار گسترده تر و ژرف تر از پژوهش‌هاي انجام شده در ام القراي جهان پيشرفته و نخست چه اعتباري براي كشورمان مي‌آفريند. آن هم درست در حوزه اي كه از ديد آن‌ها در ميهن ما حوزه‌ي «تابو و امر ممنوعه» است. بي ترديد آن‌ها خيال ي‌كنند كه در ايران بيماران مبتلا به اختلال هويت جنسي و ترنس سكسواليزم با شكنجه‌هاي مدهش اعدام مي‌شوند!!

و البته اين در حالي است كه با وجود همه كاستي‌ها و كم لطفي‌ها و مضايقه‌هاي رسمي‌و غير رسمي‌،GID‌‌‌‌‌‌ها و TS‌‌‌‌‌‌ها در سيستم دادگستري و انتظامي‌ايران –پس از كش و قوس‌هاي فراوان- بالاخره تعريف نسبتاً مشخصي يافته‌اند و با آن‌ها نسبتاً به مماشات رفتار مي‌شود و در عمل با يكي دو سالي پيگيري جدي، فرد مي‌تواند به دستور قاضي و نظر كارشناسي روان پزشكي قانوني مورد عمل جراحي قانوني و رسمي‌قرار گيرد و جنسيت پيكري‌اش را با جنسيت مغزي و رواني‌اش هماهنگ و يكسان سازد.

اما اين واقعيت غيرقابل كتمان و افتخار آميز، هرگز به معناي آن نيست كه T.S.‌‌‌‌‌‌ها وG.I.D. ‌‌‌‌‌‌ها در ايران آسوده مي‌زنيد و هيچ مشكل و دردسري ندارند. مشكل و بي‌چارگيT.S.ها و G.I.D.ها در ايران ناشي از ناداني عمومي‌و جهالت فرهنگي همه‌گير نسبت به آن است. حتا اغلب پزشكان – جز روان پزشكان- به مشكل و در واقع «بحران» آن‌ها به ديده‌ي ترديد مي‌نگرند و آن‌ها را «باور» ندارند! اينان نيز چون توده‌ي ناآگاه اجتماع خود شيفته و خودبين مان، به اين مسئله با ديدي كهنه مي‌نگرند و هنوز به دركي نو و به روز نسبت به قضيه نرسيده اند.

شايد، اجتماع كم دانش ايرانيان پذيرش و آمادگي آشنايي همه جانبه با ترنس سكسواليزم از طريق صدا و سيما را نداشته باشد، اما آموزش محدود تلويزيوني، كه با ميزگردي از متخصصان مربوطه دنبال شود، به طور حتم نه تنها مشكل آفرين نيست بلكه به يقين سودمند خواهد بود. آموزش همه جانبه‌ي اين مسئله در روزنامه‌ها و ديگر مطبوعات قطعاً مورد نياز است و بايد هر از چند گاهي اين موضوع، به هر بهانه، به اشكال مختلف از مقالات علمي‌تا مصاحبه با خود بيماران مطرح شود تا جامعه به شكل «مواجهه تدريجي (Graded Exposure)» با اين مسئله روبه رو شود و بدون هيچ عارضه اي آن را درك و هضم كرده و بپذيرد.

از آن زمان كه يكي از مجريان سرشناس مرد صدا و سيما، با تحمل رنج و مشقت‌هاي فراوان، در نهايت با پادرمياني و مشاوره‌ي كارشناسانه‌ي استاد ارجمند و پيشكسوت بلند مرتبه‌ي روان پزشكي كشور- استاد دكتر طريقتي- به حكم شرعي و هزينه امام راحل تحت جراحي تغيير جنسيت (SexReassignment surgery) قرار گرفت، بيش از دو دهه مي‌گذرد؛ اما متأسفانه ميزان پيشرفت ارتقاي دانش و بينش ما نسبت به «بحران هويت جنسي (Gender Identity Crisis)» به اندازه و شايسته‌ي «دو دهه» نبوده است. هنوز T.S.‌‌‌‌‌‌ها در ايران از داشتن يك NGO محروم‌اند و پيگيري و انتظار برخي براي جراحي بيش از دو سه سال زمان مي‌برد! هنوز و بويژه در شهرستان‌ها با آن‌ها برخوردهايي نادرست و غير علمي‌و غير منطقي صورت مي‌گيرد و هنوز بسيار ازخانواده‌ها آن‌ها را در خانه محبوس حتا و شكنجه كرده و به بند و قفل و زنجير مي‌كشند!!

برخوردبرخي خانواده‌ها – بويژه خانواه‌هاي غيرمذهبي- آن‌ها را به مرز آشفتگي، پريشاني و خودكشي مي‌كشاند و در مواردي آن‌ها را به ترك خانه و حتا فرار از منزل وادار مي‌سازد. و اين پرسش را مي‌آفر يند كه چه كسي – در نبود هيچ انجمن، گروه يا سازمان حامل و مدافع- براي اينان پشتيبان و غمخوار خواهد بود؟!؟ زماني كه همخون، همخون مبتلا به «بحران هويت» را پذيرا نبوده و پس مي‌زند، ديگر در اين «اجتماع هزار خونِ صد رنگِ ده رو» چگونه مي‌توان ايمن بود تا چه رسد به آن كه ايمن زيست؟!؟

اين مشكلات از «خُبث باطن‌ها» نيست؛ از «تهي بودن ذهن‌ها» ست.

مملكت ما «غياث آبادي‌هاي برره‌اي» مملكتي عقب افتاده، رشد نيافته و درحال توسعه و گذرا است. پس از اين گونه تعارضات و تضادها و تقابل‌ها، نبايد افسرده و دل چركين و نا اميد شويم.

درست مي‌شود؛ اما نه با گوشه گيري و عافيت طلبي و آسايش شخصي! بايد به ميدان آييم. من و تو را مي‌گويم. از اين لحظه تو نيز- تو خواننده‌ي حتا غير متخصص و ناكارشناس- بي مسئوليت و رها نيستي! تو نيز از امروز و با اين مقاله،«اختلال هويت جنسي (G.I.D.)» را مي‌شناسي و «نارضايتي جنسيتي (T.S.)» را بيگانه از از كهكشاني ناشناخته و دوردست نمي‌پنداري.

TSمي‌تواند يكي از آشنايان و بستگان تو باشد يا يكي از آشنايان و بستگان تو باشد يا يكي از همين‌ها كه در تاكسي بي مرز و فارغ از محرم و نا محرم، كنار به كنار تو مي‌نشيند و تصادم مي‌يابد.

از امروز تو نيز پيامبر باشد. خرق عادت نمي‌خواهد. نيازي نيست كه دريا را بشكافي يا كوه را به آتش افكني و كور مادرزاد شفا دهي.

پيامبر اين پيام باش كه «T.S. ادا و اطوار از خودش در نمي‌آورد.»، « T.S.، عشوه و غمزه نمي‌آيد.»، «T.S.، يك اختلال است و نه حتا يك بيماري.»،« T.S.، فريب خورده‌ي شيطان و يك منحرف نيست.»، « T.S.، يك انسان است، درست مانند انسان‌هاي ديگر؛ و حق زندگي آبرومندانه و شرافت مندانه و نيز عشق و مهر و آميزش دارد.»، « T.S.، امانت الهي است؛ چيستان ديگري از آفرينش پروردگار و معمايي كهن براي آزمودن قواي درك و عقل و تميز و مديريت آدمي‌است.»، « T.S.، خود نيز عميقاً و از ته دل مي‌خواست و آرزو داشت كه جز اين آفريده مي‌شد.» و اين رسالت پيامبري را بانگ ده كه : «با T.S.نستيز؛ ديد كهنه را رها كن ؛ به دركي نو برس» و«از آزمون الهي سرفراز برون ‎‎‎‎‎‎‎‎‎آي»!

برگرفته از وبلاگ: ایران بد

تهیه شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

14:. دلایل آرایش کردن ام تو اف ها .:

2006-03-20T12:28:00.005+03:30

مثل اینکه برای خیلی از افراد مخصوصآ خیلی خانواده ها دلیل آرایش کردن ام تو اف ها براشون مشخص نشده و برداشت های اشتباهی می کنن .

من خانواده خودمو مثال می زنم . مادر من می گه تو مگه برات مهم نیست وقتی این جوری می ری بیرون بقیه چه فکری راجع بهت می کنن ؟ اگه برای تو مهم نیست برای ما که مهمه .

یا می گه که هر کسی باید شخصیت خودشو حفظ کنه . تو چطور می تونی نگاه ها وحرف های مردم رو تو خیابون بشنوی باز برات مهم نباشه ؟

تا حالا شده خانواده ها از خودشون بپرسن واقعآ چطور می شه و چی می تونه باعث بشه که ما این همه مشکل رو تحمل کنیم ولی باز هم حاضر نباشیم از اون دو تا پخ پخه پنککمون بگذریم؟ مسلمآ این ما هستیم که از همه بیشتر در عذابیم . این ما هستیم که مجبوریم نگاه های سنگین مردم رو تحمل کنیم . این ماییم که حرف ها و متلک های بعضآ زشت رو تحمل می کنیم . ولی با همه اینها چی باعث می شه به کارمون ادامه بدیم ؟؟

ام تو اف ها به هر کاری دست میزنن که موهای صورتشون مشخص نباشه . یکی بند میندازه . یکی اینقدر با ژیلت میتراشه که صورتش زخم می شه . یکی اگه پولشو داشته باشه میره لیزر می کنه . خانوم ها بهتر می فهمن که من چی می گم . اگر بشه با پنکک و .... موهای صورت رو پنهان کرد آیا می تونین از پنکک استفاده نکنین ؟ فکر نمی کنم . یه ام تو اف هم حاضره هر حرف و متلک و هر نگاهی رو تحمل بکنه اما از خیر اون پنکک نگذره . یا اگر بشه با یه کم آرایش زیبا تر بشی دیگه چطور میشه از کنار آرایش گذشت ؟ حتی اگه تو خیابون عینه جن دیده ها نگات کنن . البته خیلی ها از خیرش می گذرن . ولی خب خیلی ها هم نمی گذرن .

یه صحبتیم با بعضی افراد دارم . من خواهش میکنم اگر کسی رو با این مشخصات دیدین حداقل حرف های زشت و رکیک نزنین . راجبه متلک ها و نگاه ها فکر نمی کنم اگه تا سال های سال هم صحبت بشه رفتار مردم با شعور و با فرهنگ ما عوض بشه . ولی خواهشآ حداقل حرف زشت زده نشه که تحملش خیلی سخته .

بازم یه صحبتی دارم با بعضی از مسئولان عزیزی که بسیار دغدغه اجرای احکام اسلامی رو دارن . هر چند فکر نمی کنم به گوششون برسه . چند وقتیه که مامورین ارشاد رو تو خیابون می بینیم که مشغول ارشادن . چند بار پیش اومده که منو امثال منو ارشاد کردن که چرا بی حجاب اومدم بیرون . خب تقصیر من چیه ؟ باید برن به مقامات خودشون بگن که چرا شرایط عمل تغییر جسم رو تسهیل نمی کنن . مگر نه این که طبق فتوای امام خمینی و خیلی از علمای دیگه این عمل واجب هستش؟ یعنی عمل به اجرای احکام اسلامی فقط محدود شده به نزدن همین چند تا پخ پخه پنکک ؟؟ گناه بی حجاب گشتن ما گردن کیه ؟ گردن کسایی که وظیفه قانونی و شرعیشونه که شرایط عمل تغییر جسم برای ما رو تو ایران بوجود بیارن .

شرایطی مثل وارد کردن متد صحیح جراحی . یا زیر پوشش بیمه قرار گرفتن هزینه عمل . یعنی این عمل مهمو سرنوشت ساز از سرما خوردگی کمتره؟؟ به هر حال باید به وظیفشون عمل کنن .

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

13:. یک گفتگوی واقعی .:

2006-02-19T12:14:00.005+03:30

من : مامان با بابا صحبت کردی ؟ راجبه همین عمل جراحی؟

مامان : آره ولی نه من راضیم نه اون .

من : چرا ؟ دلیلش چیه ؟ چرا راضی نیستین ؟

مامان : چون که ما نمی تونیم . این خیلی لقمه بزرگیه برای ما .

من : خب این جوری که نمی شه پس من چی کار کنم ؟ چقدر بشینم کنج خونه ؟

مامان : نشین خب.یه کاری واسه خودت جور کن .

من : کار خونگی از کجا بیارم ؟

مامان : چرا کار خونگی ؟ مگه بقیه چی کار می کنن ؟

من : بقیه خیلی کارا می کنن که من نمی تونم بکنم اینم روش .

مامان : خب چی می خوای بگی ؟ فکر کردی تغییر جنسیت بدی دیگه خوشبخت می شی ؟

من : نه همچین فکری نکردم . خودم می دونم اونم هزار تا مشکل داره ولی هر چیه از الان بهتره .

مامان : تو رو خدا این جوری کرده . تو نباید با خواسته خدا بجنگی که .

من : خدا درد می ده درمونم می ده . خیلیا هستن مادر زاد یه مشکلی دارن . نباید خودشونو درمان کنن؟ باید همونجوری بمونن که یه وقت با خواسته خدا نجنگیده باشن ؟

خدا علاوه بر بیماری عقل و همت داده که ازش استفاده کنیم .

مامان : ما نمی تونیم من نمازم ترک نشده .حالا چه جوری ……

من : هیچ ربطی نداره . اتفاقآ اون جوری بخوای بگی طبق نظر خیلی از علما از نظر شرعی واجبم هستش .

مامان : من اون دینو قبول ندارم .

من : دینی که خودت دوست داشته باشی قبول داری ؟ خب ما نداریم همچین دینی.شاید اینکی جدیده مال شما باشه . ولی دین من همون قبلیس.

مامان : بابا این همه هستن مثل تو دارن زندگیشونو می کنن . تو هم مثل اونا .

من : کو ؟ کجا هستن این همه ؟ من چرا ندیدم تا حالا ؟ مثل خودم زیاد دیدم ولی یا رفتن عمل کردن یا خود کشی . از اونایی که شما می گی من ندیدم .

مامان : تو اگه خودت بخوای خوب می شی .

من : خب مشکل همینه که من نمی خوام . اگر می خواستم که دیگه مشکلی نبود . خواستنو نخواستن که دست خود آدم نیست . یکی که مثلآ رنگ آبی رو دوست داره می تونه دیگه نخواد که دوست داشته باشه ؟ مگه از اول خودش خواسته بوده ؟

من : مامان خودتم می دونی که اینا همش بهونس . شما خودتون دوست ندارین . من می خوام بدونم چرا ؟

مامان (با گریه) : خب من تو رو همین جوری می خوام . می خوام که پسر باشی .

من : به نظر تو من الان پسرم ؟ چه نشونه ای از پسر بودن تو من میبینی ؟

مامان : سکوت ……

من : تازه من که نمی تونم تا ابد بر اساس خواسته دیگران زندگی کنم . پس خودم چی ؟

مامان : گریه ……

مامان ( با گریه ) : من نمی تونم . من نمی تونم تحمل کنم . نمی تو نم ….

من : چطور من می تونم . من 17 سالم بود یواشکی می رفتم پیش این روانشناس و اون روانپزشک کارامو می کردم . نه به کسی می گفتم . نه کسی کمکم می کرد . خودم هزار تا مشکل داشتم . ولی کسی نبود کمک کنه . ( با گریه ) چطور منه 17 - 18 ساله تحمل می کردم ؟ اون وقت مادر میان سالم نمی تونه تحمل کنه ؟ بر عکس شده ؟

مامان : گریه ……

من : مامان اولش سخته . به خدا بعدش عادت می کنین . کنار میاین .

مامان : گریه …… بد بخت می شی . یه عمر انگشت نشون می شی .

من : اگه خونمو عوض کنیم به جز فامیل کسی منو نمی شناسه که . مگه بقیه علم غیب دارن که بدونن من قبلآ چی بودم ؟

من ( با گریه ) : مامان من دیگه این جوری نمی تونم . خودتم می دونی . حالا سخته هر چیه باید انجام بدیم ابن کارو . چاره دیگه ایی نیست . من ذیگه نمی تونم این جوری زندگی کنم …… نمی تونم ….

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

12:. تجربیات من در مواجهه با خانواده .:

2006-02-04T12:06:00.005+03:30

همه می دونن مشکل اصلی ما ترنس ها راضی کردن خانواده ها برای عمل تغییر جسم هستش . اکثریت غریب به اتفاق خانواده ها به شدت هر چه تمام تر با این کار مخالفت می کنن . خانواده منم همینجوری بودن . ولی خب من اونقدر باهاشون حرف زدم و اونقدر گفتمو گفتم که حالا دیگه کم کم فهمیدن که بله بچه ما مشکلش اینه اینجوریم نمی شه زندگی کرد .

خب من می خوام یه خورده از این تجربیات سرسام آور خودم بگم . هر چند محیط هر خانواده ای فرق داره و برخورد متناسب خودش رو می خواد . ولی فکر می کنم که مفید باشه .

خب مسلمآ وقتی ما بر اولین بار تصمیم می گیریم که مشکلمون رو به صورت علنی مطرح کنیم خانواده تعجب چندانی نمی کنه و شوکه نمی شن . از این بابت خیالتون راحت . چون اونا از بچگی رفتار ما رو دیدن و حتی بعضی وقت ها به خودمونم گفتنو سرزنشمونم کردن .

من اول خودم یواشکی می رفتم پیش روانپزشک و مشاور . می دونستم که برای افرادی مثل ما تغییر جسم انجام میشه . بنا براین یه روز بعد از هماهنگ کردن با روانشناسم مادرمو بردم پیشش . به نظرم این جوری بهتر بود تا این که خودم بهش بگم .

اوایل وقتی این موضوع مطرح می شه واکنش طبیعی اینه که والدین اصلآ وجود این مشکل رو انکار می کنن . مثلآ اون اوایل که با مادرم می رفتم پیش دکتر خیلی راحت بر می گشت می گفت …. نه !!!! اصلآ بچه ی من دخترونه نبود . نه !!! کاملآ طبیعی بود مشکلی نداشت اصلآ . اون موقع منم شاخ در میاوردم که واااا !! این همون مادر منه که همش سر کارای من جنگ و دعوا داشتیم که چرا تو مهمونی میای پیش دخترا ؟ چرا آرایش می کنی ؟ چرا اینجوری رفتار می کنی ؟ چرا اونجوری …..

حالا اومده با خونسردیه کامل می گه . نه !!!! رفتارش معمولی بود دخترونه نبود . من که چیزی ندیدم ….

خلاصه شما حواستون باشه مثل من شاخ در نیارین چون این واکنش ها طبیعیه و عمومیت داره .

تو این راه حرف های خیلی خنده دارو بی معنی می شنوین . مثلآ میگن که این روانشناسا خودشون دیوونه ان . کم دارن . تو هیچیت نیست همش تلقینه . بی خودی میای پیش اینا یه اسمم میزارن روت . قشنگ برو زندگیتو بکن …. یه استدلال استاندارد مشترک هم دارن که من از بقیه دوستامم پرسیدم همینو به اون ها هم گفته بودن : این روانشناسا دکون باز کردن که از شما ها پول بگیرن . الکی یه اسمی می ذارن روت که فقط هی پول بگیرن ازت . شما هم اینجور موقع ها باید بگین که هر کسی در ازای کاری یا خدماتی که انجام میده پولم میگیره . نمی شه مثلآ بگیم ما دیگه وقتی مریض می شیم نریم دکتر چون دکتره یه وقت ممکنه به ما دروغ بگه از ما پول بگیره . به هر حال کارشونه . در ازای کارشونم یه مبلغی می گیرن . و گر نه روانشناس یا دکتر مفتی ما نداریم که شما بهش اطمینان کنین .

وقتی به این مرحله برسین سعی می کنن دیگه با شما پیش دکتر نیان یا حتی نزارن شما برین . اصلآ نباید کوتاه بیاین و بگین که صبر من تموم شده و من نمی تونم این وضعیت و تحمل کنم . حتی می تونید الکی برای این که مخالفتشون کم بشه بگین من می خوام برم دکتر خوب بشم . نمی خوام این جوری باشم . با این کار برو بیا به پیش دکتر و روانشناس و …. بیشتر میشه . و خود طرح این مسائل باعث می شه کم کم از مکانیسم انکار خارج بشن .حداقل اینو قبول کنن که یه مشکلی وجود داره و موضوع به این سادگیم نیست که همش یه تلقین یا ادا اطوار گذریه …

ما میدونیم که چون ذهنیتمون با جسممون متفاوت و شبیه جنس مخالف هستش همه خصوصیات و گرایش ها از جمله میل جنسی ما هم بر عکس اون چیزی هستش که باید باشه . این موضوع اگر شرایط خانواده مناسب باشه می تونه دلیل خوبی برای ما باشه . چون این دیگه چیزی نیست که با تلقین به وجود اومده باشه . مثلآ می تونیم به مادرمون بگیم که من که به دختر علاقه ندارم پس ازدواجم نمی تونم بکنم . آیندم چی می شه ؟؟؟ یا بگیم پسر ها برای من نا محرم هستن من تو محیط کار یا دانشگاه یا محل تحصیل چون مجبورم بینشون باشم خیلی معذبم …. ( البته اف تو ام ها بر عکسش هستن دیگه) . اما در صورتی باید از این حربه استفاده کنین که اطمینان داشته باشین بعد از اون دچار محدودیت شدید نشین و گر نه گفتن این موضوع که به پسر علاقه دارین باشه برای مراحل بعد ولی بهتره بدونن که به دختر علاقه ندارین .

ممکنه تو این مدت به شدت روتون حساس بشن . یعنی به بیرون رفتنتون … این که کجا میرین .. کی میاین …. با کی تلفنی حرف میزنین … حتی به لباس و موهاتونم ممکنه گیر بدن که این جوری نباش اون جوری باش …..

بعد از یه مدتی و گذروندن این مراحل والدین وارد فاز دعا میشن (در صورت داشتن عقبه مذهبی) .

نذر و نیاز شروع میشه و شایدم زمان خوندن کتاب دعا و مفاتیح و … افزایش پیدا می کنه . در تمام این مدت شاید هر روز مشاجره وجود داشته باشه . باید تحمل کرد. توی این مشاجرات اونقدر حرف های تکراری می شنوین که واقعآ سخته . شما دلایلتون برای تغیر جسم رو براشون شرح می دین . اما انگار شنیده نمی شه . بار ها مشکلات وضعیت فعلی و لزوم انجام عمل رو می گین ولی انگار منطقی وجود نداره . این مرحله سخت ترین و فرسایشی ترین روابط رو دارین و هیچ چاره ای به جز تحمل وجود نداره . سدی هستش که باید شکسته بشه . بین بحث هاتون ممکنه بازم بشنوین که اگه خودت بخوای خوب میشی . این جمله رو اینقدر شنیدم که وقتی بهم میگفتن دلم می خواست منفجر بشم . من در جواب می گفتم من از اول هم نخواستم این جوری بشم که حالا هم با خواستم جور دیگه ای بشم . تحت اختار من نیست .

نباید بذارین این موضوع و اهمیتش از بین بره . اون موقع ها وقتی یه هفته راجبه این موضوع باهاشون صحبت نمی کردم بعد از یک هفته انگار همه چیزو فراموش کرده بودن . انگار برای اولین بار بود که این موضوع رو می گفتم . میدونین؟ سعی میکنن فراموش کنن . چون این موضوع خیلی براشون سخت و سنگینه . ذهنشون به صورت نا خود آگاه موضوع رو بایکوت می کنه . به نظرم نباید فرصت این کار داده بشه . یعنی باید سعی کنیم این مسائل داعمآ طرح بشه تا فرصتی برای فراموشی نمونه .

بعد از این مدت ممکنه هی دکتر های جدید پیدا کنن بلکه بتونن به قول خودشون شما رو خوب کنن . دیگه باید کم کم بگین که درمانی وجود نداره . از روانشناس ها هم بخواین که به صورت آماری بهشون بگن که چند درصد این افراد خوب میشن . در واقع اگر ثابت بشه که فرد ترنس سکشوال هستش احتمال درمان صفر هستش . بعد از این که وجود این مشکل ثابت شد درمان نا پذیر بودن این بیماری هم باید ثابت بشه . اگر بشه تا این جا جلو بیایم قسمت سخت این هفت خان گذشته . دیگه فقط میمونه که بهشون ثابت کنیم هر چند تغییر جسم کار بسیار مشکلیه و وجهه خوبی توی جامعه نداره اما با توجه به این دلایل چاره دیگه ای نیست .

تازه بعد از کشیدن این ریاضت ها باید شاهد افسردگی و غصه خوردن پدر و مادرمون باشیم . خیلی سخته . مادر من همش گریه می کنه . خودشم فهمیده که دست من نیست .ولی دلم براش خیلی می سوزه اما بیشتر از اون دلم برای خودم می سوزه . اگر من بیست سال سختی کشیدم و تحمل کردم مادرمم باید بتونه یک سال به اندازه من سختی بکشه.حتی شاید کمتر .

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

11:. گزارش خبرگزاری کار ایران در مورد ترنس سکشوآلیزم2 .:

2006-01-20T12:13:00.006+03:30

گرچه بسياري از بيماران پس از انجام عمل از وضعيت خود ابراز رضايت مي‌‏كنند؛ اما همگي بر اين نكته تاكيد دارند، عمل تنها يك مرحله از مراحل درمان است و شرايط قبل و بعد از عمل نيز به همان اندازه و حتي بيشتر, مي‌‏توانند در بهبودي و نجات تراجنسيتي‌‏ها نقش داشته باشند و در صورتي‌‏كه براي بيماري اين شرايط مهيا نباشد، انجام عمل تغيير جسم به صلاح او نيست.

از جمله شرايط پيش از عمل، اين است كه بيمار به دليل عدم خويشتن‌‏داري به انواع انحرافات جنسي مبتلا نشده باشد و بتوانند پس از عمل يك زندگي سالم و طبيعي را داشته باشند. از ديگر شرايط لازم، رضايت خانواده و شرايط مالي است كه بدون هر كدام از آن‌‏ها, عمل جراحي به هيچ وجه به بيماران توصيه نمي‌‏شود.

عمل جراحي بيمار نيز بايد مطابق با استانداردهاي جهاني و با رعايت تمامي اصول تخصصي اورولوژي و جراحي پلاستيك صورت گيرد كه متاسفانه به عقيده كارشناسان و بسياري از بيماران در ايران عمل‌‏هاي صورت گرفته، در سطح مطلوب نيست و بسياري از بيماران از ناتواني‌‏هاي جنسي و يا مشكلات دفع ادرار شكايت دارند.

پس از عمل نيز بيماران بايد از شرايط محيطي و اجتماعي خوبي برخوردار باشند و اطمينان داشته باشند كه مي‌‏توانند بارها با موفقيت وارد جامعه شده و مورد پذيرش اطرافيان واقع شوند.

به گفته دكتر بهرام ميرجلالي كه خود بسياري از عمل‌‏هاي تغيير جسم در ايران را انجام مي‌‏دهد, مرحله پس از عمل، بخش مهمي از فرايند درمان است كه در طول آن بيمار بايد بتواند با وجود ديدگاه‌‏هاي منفي عامه مردم در مورد تغيير جسم, در جامعه و در بين اطرافيان جا بيافتد و مورد قبول قرار گيرد.

كارشناسان معتقدند؛ اگر بيماري از شرايط بعد از عمل خود مطمئن نيست، به هيچ وجه نبايد اين عمل را انجام دهد، چرا كه او بعد از عمل از طرف بسياري از اطرافيان و محافل اجتماعي طرد خواهد شد و بايد بتواند در مقابل اين ضربه‌‏ها بايستد. در غير اين صورت انجام عمل تغيير جسم، نه تنها وضعيت را بهتر نمي‌‏كند؛ بلكه فرد تراجنسيتي را گرفتار مهلكه‌‏اي مي‌‏كند كه هيچ راه بازگشتي در آن نيست.

كارشناسان و متخصصين امور اجتماعي معتقدند؛ بايد با اطلاع‌‏ رساني درست و فرهنگ‌‏ سازي, ديدگاه‌‏هاي غلط موجود در مورد تراجنسيتي‌‏ها و عمل تغيير جسم را عوض كرد و براي مردم اين حقيقت را روشن كرد كه كساني كه به تغيير جسم روي مي‌‏آورند, منحرف جنسي نيستند و بيماراني هستند كه براي داشتن زندگي بهتر و سالمتر اين راه را انتخاب مي‌‏كنند.

به گواه مطبوعات,‌‏ رسانه‌‏ها و پايگاه‌‏هاي علمي و اطلاعاتي كشورهاي پيشرفته، اين نوع ديدگاه‌‏هاي منفي تنها به جوامعي همچون ايران محدود نمي‌‏شود و در بسياري از كشورهاي پيشرفته و باز نيز چنين معضلي وجود دارد كه بي‌‏شك دليل آن به نادر بودن پديده تغيير جسم و بي‌‏اطلاعي عموم مردم از آن بازمي‌‏گردد.

اين مساله تا حدي است كه در كشوري همچون انگليس, تا همين امسال، به افرادي كه تغيير جسم مي‌‏دادند شناسنامه جديد داده نمي‌‏شد و آنان به همين خاطر از بسياري از حقوق اجتماعي و مدني خود محروم بودند, در حالي كه در ايران چه پيش از انقلاب و چه از سال 64 به بعد به افرادي كه تغيير جسم مي‌‏دهند، شناسنامه و ساير حقوق شهروندي لازم ارائه مي‌‏شده است.

به عقيده صاحب ‌‏نظران و بسياري از بيماران, وجود چنين امتيازي در ايران به خاطر روشن‌‏بيني و وسعت ديد بي‌‏نظير امام خميني و خلاقيت فقه شيعه است. امام(ره) به عنوان اولين چهره مذهبي در تاريخ جهان, عمل تغيير جسم را مجاز اعلام كرد، انگ فساد و انحراف را از چهره بيماران محتاج به تغيير جسم زدود.

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

10:. گزارش خبرگزاری کار ایران در مورد ترنس سکشوآلیزم1 .:

2006-01-05T17:54:00.005+03:30

سال‌‏ها از زمان صدور حكم تاريخي حضرت امام خميني (ره)، مبني بر مجاز بودن عمل تغيير جسم مي‌‏گذرد و در اين مدت علاوه بر بيماران دو جنسي (هرمافروديت), صدها بيمار تراجنسيتي (ترنسكشوال) نيز توانسته‌‏اند با حمايت شرع و قانون، تحت عمل تغيير جسم قرار بگیرند.

به گزارش خبرگزاري كار ايران, ايلنا, بيماري تراجنسيتي يا ترنسكشواليسم، به نوعي اختلال جنسيتي گفته مي‌‏شود كه در آن جنسيت جسمي بيمار با جنسيت روحي او در تضاد است و شخص از پذيرش جنسيت ظاهري خود به شدت ناراضي است.

افراد تراجنسيتي (ترانسكشوال) از زماني كه خود را مي‌‏شناسند, قوياً احساس مي‌‏كنند كه به جنسي مخالف تعلق دارند و در قالب جسمي اشتباه به دنيا آمده‌‏اند.

شيوع اين پديده نادر در جنس مذكر بيشتر از جنس مونث است، به طوري كه طبق آمار منتشر شده از سوي سازمان بهداشت جهاني, از هر صد هزار پسر متولد شده يك نفر و از هر چهارصد هزار دختر متولد شده يك نفر، داراي اين اختلال هستند.

بر اساس آمارهاي موجود در سطح جهان, بين 40 تا 60 درصد از اين بيماران به دليل فشار ناشي از تضاد جسم و روح خود, دست به خودكشي مي‌‏زنند و بقيه بيماران نيز يا در صورت امكان تغيير جسم مي‌‏دهند و يا به انواع بيماري‌‏هاي رواني، از جمله افسردگي‌‏هاي شديد مبتلا مي‌‏شوند.

تراجنسيتي‌‏ها، از بدو شناخت خود از سنين زير سه سال, رفتارها و گرايشات جنس مخالف را از خود بروز مي‌‏دهند و با وجودي كه هيچ‌‏گونه اختلالي در جسم آنها مشاهده نمي‌‏شود, عميقاً احساس مي‌‏كنند كه در كالبدي اشتباه متولد شده‌‏اند و جسم حقيقي آنها با آنچه كه هستند، متفاوت است.

بدين ترتيب پسربچه‌‏هاي تراجنسيتي گرايش به انجام بازي‌‏هاي دخترانه دارند, از پوشيدن لباس‌‏هاي پسرانه متنفرند و رفتاري دخترانه را از خود بروز مي‌‏دهند. دختربچه‌‏هاي تراجنسيتي نيز حركات و رفتارهاي پسرانه دارند و از انجام كارها و بازي‌‏هاي دخترانه امتناع مي‌‏كنند.

اين در حالي است كه خانواده و جامعه همواره از اين كودكان انتظار دارند، نقش‌‏هاي متناسب با جسم خود را بپذيرند و آنها را به خاطر انجام حركات و رفتارهاي جنس مخالف سرزنش كرده و تحت فشار قرار مي‌‏دهند. اين فشارهاي بيروني و تضادهاي دروني, بحران‌‏هاي شديدي را در بيمار به وجود مي‌‏آورد.

با بالاتر رفتن سن تراجنسيتي‌‏ها و ورود آنها به مدرسه و اجتماع, اين بحران‌‏ها بسيار مخرب‌‏تر مي‌‏شوند و در دوران بلوغ و رسيدن به تضادهاي خاص اين برهه, آسيب‌‏هاي ناشي از بيماري به اوج خود مي‌‏رسند. به طوري كه پس از سنين بلوغ، بيشتر اين بيماران يا خودكشي مي‌‏كنند و يا به انواع بيماري‌‏هاي حاد رواني, دچار مي‌‏شود.

در اين ميان، با توجه به حاكم بودن فرهنگ مردسالاري و انتظاراتي كه در جامعه از پسران مي‌‏رود, فشارهاي وارد بر پسران تراجنسيتي بسيار بيشتر است و اين بيماران به خاطر فشارها و تضادهاي سنگين ناشي از نارضايتي شديد از جسم خود و فشار و آزار خانواده واجتماع, دچار آسيب‌‏هاي شديدتري مي‌‏شوند.

بيماري تراجنسيتي تا اوايل قرن بيستم از لحاظ علمي تعريف نشده بود و پزشكان و روان‌‏پزشكان, آن‌‏را در رديف هم‌‏جنس‌‏گرايي طبقه‌‏‌‏بندي مي‌‏كردند؛ اما تحقيقات بيشتر نشان داد كه تراجنسيتي‌‏ها با وجود گرايش جنسي و عاطفي به جنس موافق و عدم گرايش جنسي به جنس مخالف, با همجنس‌‏گرايي تفاوت عمده‌‏اي دارند.

تفاوت اين دو گروه نيز در اين است كه هم‌‏جنس‌‏گرايان از جنسيت خود رضايت كامل دارند، در حالي كه مشكل اصلي تراجنسيتي‌‏ها جنسيت متضاد آن‌‏ها است. اين تفاوت، محققان را بر آن داشت تا تحقيقات گسترده‌‏اي را در مورد منشاء اين بيماري انجام دهند. آزمايشات ژنتيكي, هورموني و اورولوژي اختلال خاصي را نشان نمي‌‏داد و آزمايشات و روش‌‏هاي مختلف روان‌‏كاوي و روان‌‏درماني نيز راه به جايي نمي‌‏برد. تا اين‌‏كه در سال 1996 پزشكان هلندي با كالبد شكافي مغز 6 بيمار ترانسكشوال دريافتند كه در اين بيماران بخش قدامي (پايانه BS ) غده هيپوتالاموس مغز كه در برگيرنده خصوصيات جنسيتي انسان است, شبيه به جنس مخالف است.

به عبارتي، جنسيت مغز اين بيماران با جنسيت فيزيكي آنها در تضاد است. اين پزشكان معتقدند كه اين اختلال مغزي در دوران جنيني به وجود مي‌‏آيد و از آنجا كه نمي‌‏توان به اين بخش از مغز دسترسي پيدا كرده و در آن تغييري به وجود آورد, اين اختلال پديده‌‏اي مادرزادي و كاملاً طبيعي است كه قابل تغيير نيست و تنها راه نجات بيماران تراجنسيتي از مشكلات ويران‌‏گر و طاقت‌‏فرسايشان, اين است كه جسم آن‌‏ها را با روح و مغزشان تطبيق داده و آنها را تحت عمل تغيير جسم قرار دهيم.

اما در مقابل، بسياري ديگر از متخصصان و كارشناسان اين نظر را قطعي نمي‌‏دانند و احتمال اين‌‏كه عوامل محيطي و خارجي در به وجود آمدن اختلال تراجنسيتي موثر باشند را رد نمي‌‏كنند.

به گزارش ايلنا, دكتر كاهاني، كه جديداً كتاب "اختلال هويت جنسي" را در مورد بيماري تراجنسيتي نوشته، معتقد است؛ منشاء اصلي اين پديده دقيقاً مشخص نيست و به طور قاطع نمي‌‏توان گفت كه چه عواملي در به وجود آمدن آن دخالت دارند.

وي مي‌‏افزايد: عواملي همچون تاثير خانواده و دريافت‌‏هاي حسي فرد در سنين زير 5 سال، مي‌‏تواند از جمله عوامل بيروني به وجود آورنده اين اختلال به شمار آيد. به عنوان مثال والديني كه از جنسيت فرزندشان راضي نيستند و با سپردن نقش‌‏هاي جنس مخالف به فرزندشان به نوعي سعي در پر كردن اين خلاء دارند, مي‌‏توانند در او اختلالات هويت جنسي به وجود آورند.

به گفته كاهاني، در انسان‌‏هاي متعارف جامعه, جنس و هويت جنسي در راستاي يكديگر قرار دارند كه همين, هويتي يگانه را ايجاد مي‌‏كند؛ اما در صورتي كه اين دو مقوله در تقابل با يكديگر قرار گيرند, اين امر هويتي ناهمگن و متضاد را به وجود مي‌‏آورد.

وي، با تاكيد بر اينكه در حال حاضر تنها راه متعارف درمان اين بيماري, تغيير جسم از طريق عمل جراحي يا هورمون درماني است، مي‌‏گويد: كساني كه امكان اين كار برايشان وجود ندارد، چاره‌‏اي جز كنار آمدن با شرايط موجود و پذيرش وضعيت خود ندارند و ساير راه‌‏هاي پيشنهاد شده براي درمان اين بيماران, تاكنون راه به جايي نبرده است.

كاهاني در عين حال تاكيد مي‌‏كند: بايد در ارايه مجوزهاي عمل تغيير جسم دقت و حساسيت فراواني صورت گيرد؛ چرا كه بسياري از متقاضيان عمل در واقع تراجنسيتي نيستند و داشتن انحرافات جنسي و ساير اختلالات ديگر، آنان به سمت عمل سوق مي‌‏دهد.

وي مي‌‏افزايد‌‏: ويژگي بارز افراد تراجنسيتي اين است كه اين بيماران خواستار يك زندگي سالم و طبيعي هستند و براي دور شدن از اختلال هويت جنسي و اجتناب از يك زندگي نامتعارف و غيراخلاقي به عمل تغيير جسم روي مي‌‏آورند.

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

9:. آیا یک ترنس سکشوآل میتواند با یک همجنسگرا رابطه ی عاطفی داشته باشد؟ .:

2005-12-22T17:37:00.004+03:30

توی مطلب قبلی توصیه کرده بودم که ترنس ها ( ام تو اف ها) با گی ها دوست نشن و گفته بودم دلیلشو بعدآ توضیح میدم . که ظاهرآ این نوشتم باعث سو ء تفاهم هم شده بود .

خب امروز دلیلشو براتون می گم.

اول باید توضیح بدم که دلیل این در خواستم این نیست که گی ها بد هستن یا آدم های درستی نیستن یا هر چیز دیگه ای . خوب و بد بودن انسان ها رو گی بودن یا ترنس بودن یا هترو بودن تعیین نمی کنه . همونقدر که احتمال داره یه ترنس بد یا خوب باشه ممکنه یه گی هم بد یا خوب باشه .

دلیل گفته من طبیعت ترنس ها و گی ها هستش که به دلایلی به شرح زیر نمی تونن ارتباط عاطفی بر قرار کنن .

یه ام تو اف کسی هستش که علی رغم داشتن جسمی مذکر دارای ذهنیتی دخترونه هستش . در واقع شناختی که از خودش داره باعث می شه که خودش رو دختر بدونه نه پسر .

ولی فرد همجنس گرا که این جا منظورم گی ها هستن علاوه بر این که خودشون رو پسر می دونن به خاطر همجنس گرا بودنشون قاعدتآ باید علاقه مند باشن با کسی ارتباط عاطفی و غیره برقرار کنن که اون هم مثل خودشون پسر باشه . چه از نظر روحی و چه از نظر جسمی . ولی یه ام تو اف همچین خصوصیتی نداره .

وقتی یه ام تو اف با یک گی دوست می شه و اون گی به اصطلاح می شه bf اون از دو حالت نمی تونه خارج باشه :

یا اون ام تو اف خودش قبول داره که ذهنیتش دخترونه نیست و در نتیجه ترنس نیست و یا اینکه اون دوست گی فقط جسم اون رو می بینه و فقط جسم اون هستش که براش اهمیت داره . که در این صورت می شه گفت این دوستی در سکس خلاصه شده و بس ....

کسایی که با گی ها برخورد داشتن می دونن که وقتی با کسی دوست می شن می گن که فلانی bf منه . یعنی فلانی دوست پسر منه . پس وقتی با یه ام تو اف دوست میشه بازم اونو bf خودش می دونه .

بنابراین اون چه جور ترنس ام تو افی هستش که اومده دوست پسر یه نفر دیگه شده ؟ !!!!

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

8:. ترنس؟؟؟!!! .:

2005-12-06T17:18:00.007+03:30

واقعآ بعضی از این ام تو اف ها ابروی ما رو بردن. مثل این که ترنس بودن از نظر بعضی ها یعنی ۸۳ قلم ارایش کردن و افتادن تو خیابون راه رفتن . اونم چه راه رفتنی . انگار وارد سالن فشن شدن .

یه چیز خیلی بدیم که دیگه کاملآ جا افتاده اینه که حتمآ هم باید یه دوست پسرم داشته باشی .

خلاصه این جور رفتار ها و همین کارهاست که باعث می شه دیدگاها اینقدر بد باشه . اصلآ این جوری نیست که هر کسی آرایش کردن دوست داشته باشه بشه ترنس .

بعضی از این ام تو اف ها یه جوری حرف میزن که ادم وا می ره . کی گفته دختر ها این جوری حرف می زنن یا این جوری راه میرن ؟ کدوم دختری این جوریه ؟

یه سری دیگه هستن وقتی ازشون می پرسی برای چی می خوای عمل کنی می گن برای این که می خوام شوهر کنم . یا نمی دونم خیلی دوست دارم که .... واسه همین می خوام عمل کنم . این شد هدف ؟ لازم به ذکره که الان دخترهای معمولی بدون شوهر موندن . حالا جه برسه به ما که بچه دارهم نمی شیم . به خاطر همین هم هست که خیلی ها بعد از عمل پشیمون می شن .

من نمی خوام مامان بزرگ بازی در بیارم ولی این خیلی بده که یه ام تو اف بره با یه پسر گی دوست بشه . مگه شما همجنس گرایین ؟ گی و چه به ترنس ؟ اصلآ این دوستیها به درد نمی خوره دلیلشو بعدآ می گم ضمنآ باید بگم که من اصلآ نمی گم که هم جنس گرایان آدمای بدی هستند .هم جنس گرایان از جمله گی ها کاملآ انسان هایی محترم مانند سایر افراد جامعه هستن.

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)

7:. ترنس سکشوآلیزم و خانواده .:

2005-11-22T16:14:00.005+03:30

واقعآ برای چی خانوادها با این مسأله اینقدر بد برخورد می کنن؟ تو خونه ما هر روز سر این موضوع جنگ و دعواست . روز به روز رفتارشون با من بد تر می شه .

من میخوام برای اینکه به هویتم برسم ٫ برای اینکه تو اجتماع یک انسان عادی حساب بشم ٫ برای اینکه بتونم به زندگیم ادامه بدم می خوام که تغیر جسم بدم .

این خواسته من نه خلاف شرع هستش و نه خلاف قانون هستش .پس اشکال خواسته من چیه؟ایا من فقط برای اینکه خانوادم به قول خودشون ابروشون نره باید تا اخر عمر عذاب بکشم؟

پدرم به من میگه تو خود خواهی .... چون میخوای بقیه رو به یه کاری راضی کنی فقط به خاطر این که خودت راحت باشی.

اما کاری که من می خوام انجام بدم هیچ ایراد شرعی و قانونی نداره . من باید چی کار کنم که اطرافیانم با خواسته مشروع من کنار نمیان .آیا این مشکل منه که بقیه به خاطر فرهنگ کهنشون با این کار کنار نمیان؟

اگر کار من اشکالی نداره من باید از خواستم بگذرم یا کسایی که به هر دلیل با این کار مخالفن؟این خود خواهی منه یا خود خواهی دیگران؟

پدرم می گه که من (توجه کنید میگه من)میخوام که تو پسر باشی . حالا این وسط خود خواه کیه؟ من اگر می تونستم پسر باشم و اگر این تحت اختیار من بود آیا حاضر بودم که این همه سختی ها و مشکلاتو تحمل کنم اما پسر معمولی نباشم؟ خب معلومه که نه ولی دست من نیست . از اختیار من خارجه .....

چرا باید ما از طرف کسانی تحت فشار قرار بگیریم که وظیفشون حمایت ازماست ؟مگر من خواستم که این جوری بشم؟ خانواده ها به جای این که کمک کنندو همراه ما باشن دائم سنگ جلوی پای ما می ندازن . این چه جور محبتیه؟ پس اون محبت مادری کجاست؟ اون محبت کجاست که باعث میشد مادر جونشو برای فرزندش بده؟ جون که هیچی حتی حاضر نیست به خاطر بچش چند تا حرف مردم رو تحمل کنه.

من می دونم که درک این موضوع برای خانواده ها سخته و زمان می بره. اما این نباید باعث بشه کسانی که باید قاعدتآ پشتیبان من باشن تبدیل به دشمن خونی من بشن . این درست نیست . من که اشتباهی نکردم . من نخواستم که این جوری بشم که حالا سزاوار این رفتار هاو برخوردا باشم.....

نوشته شده توسط شیوا(نویسنده ی پیشین آهوی خسته)